DLB: Samenvatting How Children Develop (exam B);Dit document bevat alle stof uit het boek How Children Develop, voor examen B op de Universiteit Utrecht. De hoofdstukken zijn: 4 t\/m 6 en 8.<\/p>\n\n\n\n
Samenvatting How Children Develop (exam B)
H.4 Theories of Cognitive Development
Dynamic-Systems Theories
Dynamic-systems theories\/Dynamische-systeemtheorie\u00ebn = Een klasse van theorie\u00ebn die zich richten
op hoe verandering in de tijd optreedt in complexe systemen.
View of Children\u2019s Nature
De dynamische systeemtheorie\u00ebn zijn de nieuwste van de 5 typen theorie\u00ebn die hier besproken zijn.
En ze bevatten van alle theorie\u00ebn wel wat. Van piaget: aangeboren motivatie om de omgeving te
verkennen. Van informatieverwerkingstheorie\u00ebn: nadruk op precieze analyse van
probleemoplossingsactiviteiten. Van kernkennistheorie\u00ebn: focus op zuigelingen en peuters
verrassend vroege competentie. Van socioculturele theorie\u00ebn: de formatieve invloed van andere
mensen.
Motivators of Development
Vanaf de kindertijd zijn kinderen innerlijk gemotiveerd om te leren over de wereld om hen heen en
om hun eigen mogelijkheden te verkennen en uit te breiden. Dynamische systemen benadrukken
ook de interesse van zuigelingen in de sociale wereld als cruciale motivator van ontwikkeling. Het
observeren van andere mensen, het imiteren van hun handelingen, en het aantrekken van hun
omgeving zijn allemaal krachtige motivatoren van ontwikkeling.
The Centrality of Action
Dynamische systemen zijn uniek in hun doordringende nadruk op hoe de acties van kinderen hun
ontwikkeling vormgeven. Acties dragen bij aan ontwikkeling gedurende het hele leven \uf0e0 aantal nietintu\u00eftieve ontdekkingen gedaan. Handelingen be\u00efnvloeden ook de verwerving van woordenschat en
generalisatie. Zoals denken acties vormt, vormen acties het denken.
Central Developmental Issues
2 ontwikkelingsvraagstukken die bijzonder prominent zijn in dynamische systeemtheorie\u00ebn zijn hoe
het cognitieve systeem zichzelf organiseert en hoe het verandert \uf0e0 illustreren de thema’s van het
actieve kind en mechanismen van verandering.
Self-Organization
Dynamische systeemtheorie\u00ebn zien ontwikkeling als een proces van zelforganisatie waarbij aandacht,
geheugen, emoties en handelingen worden ge\u00efntegreerd naar gelang van wat nodig is om zich aan te
passen aan een voortdurend veranderende omgeving. Het organisatieproces wordt soms zachte
assemblage genoemd omdat de componenten en hun organisatie veranderen van moment tot
moment en van situatie tot situatie, eerder dan beheerst te worden door starre stadia of regels die
consequent worden toegepast door de tijd en situaties heen. Leidt tot onderzoeken zoals de A-not-B
error. Vanuit dit perspectief zouden veel factoren, anders dan conceptueel begrip, het presteren op
de objectpermanentie taak be\u00efnvloeden. Ook suggereren dynamische systeemtheorie\u00ebn dat de
aandacht van zuigelingen hun prestatie op objectpermanentie be\u00efnvloedt.
Mechanism of Change
De theorie\u00ebn van dynamische systemen stellen dat veranderingen tot stand komen door
mechanismen van variatie en selectie die analoog zijn aan die welke biologische evolutie
teweegbrengen. In deze context verwijst variatie naar het gebruik van verschillende gedragingen om
hetzelfde doel na te streven. Bij selectie wordt steeds vaker gekozen voor gedrag dat effectief is om
doelen te bereiken en steeds minder vaak voor minder effectief gedrag. De keuze van kinderen
tussen alternatieve benaderingen weerspiegelt verschillende invloeden. De belangrijkste is het
relatieve succes van elke benadering om een bepaald doel te bereiken: naarmate kinderen meer
1<\/p>\n\n\n\n
Samenvatting How Children Develop (exam B)
ervaring opdoen, vertrouwen zij steeds meer op benaderingen die het gewenste resultaat opleveren.
Een andere belangrijke overweging is effici\u00ebntie: kinderen kiezen steeds vaker voor benaderingen die
sneller of met minder inspanning tot een bepaald doel leiden dan andere benaderingen. Een derde
overweging is nieuwheid, de verlokking van het proberen van iets nieuws.
H.5 Perception, Action, and Learning in Infancy
Motor Development
De baby beweegt al voor de geboorte. Na de geboorte zijn de bewegingen schokkerig en relatief
ongeco\u00f6rdineerd, deels door fysieke en neurologische onvolwassenheid en deels omdat de baby
voor het eerst de volledige effecten van de zwaartekracht ervaart. De baby moet motorische
vaardigheden verwerven in een tijd van snelle lichaamsveranderingen.
Reflexes
Pasgeborenen beginnen met strak georganiseerde patronen van actie bekend als reflexen:<\/p>\n\n\n\n
Samenvatting How Children Develop (exam B)
Modern Views of Motor Development
Er werd gezegd dat motorische ontwikkeling van zuigelingen bepaald wordt door de rijping van de
hersenen. Nu wordt er gezegd dat de vroege motorische ontwikkeling het resultaat is van een
samenloop van talrijke factoren, waaronder de ontwikkeling van neurale mechanismen, de toename
van kracht, houdingscontrole, evenwicht en waarnemingsvermogen van de zuigeling, alsmede
veranderingen in de lichaamsverhoudingen en de motivatie. Een belangrijk aspect van motorische
ontwikkeling is de ontdekking van het kind van affordances. Deze ontdekken zij door de relatie
tussen hun eigen lichaam en vaardigheden en de dingen om hen heen te ontdekken. Elke mijlpaal die
behaald wordt is gevoed door wat zij waarnemen van de externe wereld en hun motivatie om er
meer van te ervaren. Motivatie wordt bv duidelijk wanneer zij vastbesloten pogingen doen om te
lopen omdat dat effici\u00ebnter gaat. Individuele verschillen in motorische rijpheid op de leeftijd van 5
maanden – zoals ge\u00efndexeerd door motorische controle en exploratief gedrag – voorspellen de
academische prestaties van kinderen op de leeftijd van 14 jaar \uf0e0 Kinderen die beter in staat zijn tot
interactie met hun omgeving (rijken naar objecten, veranderen van lichaamshouding) hebben
wellicht een voordeel bij de perceptuele en cognitieve ontwikkeling doordat zij beter in staat zijn
nieuwe leermogelijkheden op te zoeken.
Affordances = De actiemogelijkheden die voorwerpen en situaties bieden, of veroorloven
The Expanding World of the Infant
Elke mijlpaal die bereikt wordt vergroot de wereld van het kind.
Reaching
Reiken heeft tijd nodig om te ontwikkelen, dit schijnbaar eenvoudige gedrag is in feite een complexe
interactie van meerdere onafhankelijke componenten, waaronder spierontwikkeling,
houdingscontrole, en ontwikkeling van verschillende perceptuele en motorische vaardigheden. In
eerste instantie zijn zuigelingen gelimiteerd tot pre-reikende bewegingen, vanaf 3-4 maanden
ondervinden ze succes in het reiken naar objecten, zij het nog wat schokkerig en ongecontroleerd. De
prestaties in motorische ontwikkeling vormen het pad naar nieuwe ervaringen en mogelijkheden om
te leren. Meer mogelijkheden om objecten te verkennen heeft gevolgen voor de visuele waarneming.
Zuigelingen kunnen ook andere types van sensorische informatie gebruiken om te slagen in
motorische taken in de afwezigheid van zicht. Daarnaast heeft het reikgedrag ook een sociale
component \uf0e0 zuigelingen reiken eerder naar verre objecten als volwassenen in de buurt zijn \uf0e0
nemen volwassenen waar om hen te helpen met dingen die ze niet alleen voor elkaar krijgen.<\/p>\n\n\n\n