IMC: Alle hoorcolleges;Dit document bevat aantekeningen van alle hoorcolleges van het vak Inleiding in Media en Communicatie, aan de Universiteit Utrecht, behorend bij de bachelor Communicatie en Informatiewetenschappen (ikzelf heb dit als keuzevak gevolgd bij de bachelor Pedagogische Wetenschappen).<\/p>\n\n\n\n
MC_Alle hoorcolleges
Hoorcollege 1
Inleiding Media & Communicatie, introductie cursus
Leerdoel 1 is kern van de constitutive model of communication \uf0e0 beschrijven hoe concepten zoals
identiteit, relaties, cultuur en organisaties ontstaan door te communiceren.
Transmissiemodel van Communicatie
Zender \uf0e0 Boodschap \uf0e0 Ontvanger
Hiervoor heb je een kanaal\/medium nodig, en kan er ruis zijn.
Duck & McMahan: Constitutive Model of communication
\uf0b7 Communicatie als actie
o Zender stuurt boodschap naar ontvanger
\uf0b7 Communicatie als interactie
o Zender stuurt boodschap naar ontvanger, ontvanger stuurt boodschap terug
(waardoor de ontvanger zender wordt, en de zender ontvanger)
\uf0b7 Communicatie als transactie
o Door het uitwisselen van boodschappen, wordt iets geconstrueerd dat er eerst niet
was
Communicatie bepaalt of je een bepaalde relatie hebt met een persoon of niet. Communicatie brengt
een relatie tot stand, dat is het idee van constitutive model of communication.
Door te stoppen met communiceren kan de relatie in feite verdwijnen.
Verschil kennis en vriend
\uf0b7 Intensiteit van het contact
\uf0b7 Frequentie van het contact
\uf0b7 Inhoud van het contact
Constitutive model: communicatie cre\u00ebert relaties
\uf0b7 Communicatie bepaalt of je alleen weet wie iemand is, of het een kennis van je is, of een
vriend
\uf0b7 De inhoud, vorm, duur en intensiteit van communicatie construeren de aard van relatie
\uf0b7 En we zullen zien dat communicatie op een vergelijkbare manier identiteit, cultuur,
organisaties kan cre\u00ebren.
Inleiding Media & communicatie
1<\/p>\n\n\n\n
MC_Alle hoorcolleges
\uf0b7 Media als middel om te communiceren
\uf0b7 Media als bron van informatie
Media: Waarom kies je voor een bepaald medium? Wat biedt elk medium? \uf0e0 affordances.
Hoorcollege 2
H.1 Duck en McMahan \u2013 concepten; Joris Luyendijk
Joris Luyendijk, bekend van het boek \u2018Het zijn net mensen\u2019 (toen was hij als journalist in het Midden
Oosten).
Fragment 1
Het Heilige Land was een nieuwe wereld, en ik nam mij voor om extra op mijn tellen te
passen en altijd onpartijdig te zijn \u2014 wetend hoezeer in Nederland werd meegeleefd, hoe
graag de strijdende partijen de media wilden manipuleren, en hoe kwetsbaar met name
tv daarvoor was.
Maar kon dat eigenlijk wel, onpartijdig zijn? Vooraf had ik me geen zorgen gemaakt,
want zei het grootste Amerikaanse nieuwsstation Fox News niet ‘we report you decide’?
Prees Al Jazira zijn methode niet aan als ‘de ene mening en de andere’ en beloofde mijn \u2010
eigen nrc geen ‘strenge scheiding van feit en opinie’? Dat was toch de essentie van
kwaliteitsjournalistiek? De feiten weergeven zoals ze zijn en bij opinies hoor en
wederhoor toepassen. Zo kon je een objectief beeld geven van conflicten. Dacht ik.
Maar al snel sloeg de twijfel toe, en die zou in de jaren daarop alleen maar groter
worden. Het begon al met de woorden die ik moest kiezen. In de Arabische wereld had ik
al te maken gehad met partijdige taal: moslims die hun politieke overtuigingen baseren
op hun geloof zijn ‘fundamentalisten’, een Amerikaanse presidentskandidaat die zo met
zijn religie omgaat, heet in de meeste westerse media ‘evangelistisch’ of ‘diep gelovig’.
Wint deze Amerikaan de verkiezingen, dan zegt bijna niemand dat het christendom
‘oprukt’, maar als moslims die hun politieke inspiratie uit de Koran halen hun zin krijgen,
schrijft menige westerse commentator dat ‘de islam in opmars’ is. Raakt een Arabische
leider in conflict met een westerse regering, dan is hij ‘anti westers’. Westerse regeringen \u2010
zijn nooit ‘anti Arabisch’. \u2010
In Cairo had ik heel wat voorbeelden verzameld, en in het Heilige Land groeide die lijst
snel: Hamas is ‘anti Isra\u00eblisch’, joodse kolonisten niet ‘anti Palestijns’. Palestijnen die \u2010 \u2010
geweld gebruiken tegen Isra\u00eblische burgers zijn ‘terroristen’, Isra\u00ebli\u00ebrs die geweld
gebruiken tegen Palestijnse burgers ‘haviken’ of ‘hardliners’. Isra\u00eblische politici die een
geweldloze oplossing zoeken zijn ‘duiven’, hun Palestijnse tegenvoeters ‘gematigd’ \u2014
implicerend dat alle Palestijnen fanatiekelingen zijn. Je zag de twee maten het best als je
het omdraaide: ‘De gematigde jood Shimon Peres heeft met zijn anti islamitische \u2010
toespraak grote onrust gezaaid bij Palestijnse duiven.’
Zo kon je partijdig zijn, puur door op vergelijkbare zaken bij het ene kamp een ander
etiket te plakken dan bij het andere kamp. Maar in het Heilige Land bleef het niet bij zulk
‘asymmetrisch woordgebruik’. (\u2026) Egypte heet voor iedereen gewoon Egypte. Maar
‘Isra\u00ebl’ werd ook de ‘zionistische entiteit’ en ‘bezet Palestina’ genoemd. Waren het de
‘bezette’ of ‘betwiste’ of ‘bevrijde’ gebieden, of toch de Westelijke Jordaanoever of Judea
en Samaria of de Palestijnse gebieden? Lagen daar joodse dorpen, joodse nederzettingen
2<\/p>\n\n\n\n
MC_Alle hoorcolleges
of illegale joodse nederzettingen? Moest ik het hebben over joden, zionisten of Isra\u00ebli\u00ebrs?
Niet alle zionisten zijn joods, niet alle joden zijn Isra\u00eblisch en niet alle Isra\u00ebli\u00ebrs zijn
joods. Waren het Arabieren, Palestijnen of moslims? Niet alle Arabieren zijn Palestijns,
niet alle Palestijnen zijn moslim en niet alle moslims zijn Palestijns.
Dat was in het Heilige Land \u2014 om die term dus maar te gebruiken \u2014 het eerste probleem
als je onpartijdig wilde zijn: er waren geen onpartijdige woorden. En alle termen naast
elkaar zetten kon natuurlijk niet: ‘Vandaag zijn in Ramallah op de bezette oftewel
betwiste oftewel bevrijde Westelijke Jordaanoever oftewel Samaria twee Palestijnen
oftewel moslims oftewel Arabische nieuwkomers oftewel terroristen oftewel
vrijheidsstrijders gedood oftewel afgeslacht door Isra\u00eblische soldaten oftewel het
Isra\u00eblische verdedigingsleger oftewel de zionistische bezettingstroepen\u2026 ‘
Bovenstaande komt uit het boek van Joris Luyendijk. Van welke concepten uit Hoofdstuk 1 van Duck
& McMahan vormt dit fragment een illustratie? Voer \u00e9\u00e9n woord per keer in.
\uf0e8 Presentation\/Representation (was grootste antwoord in Wooclap)
NRC adverteerde met de slogan: een strenge scheiding tussen feit en opinie. Welke van de
onderstaande beweringen klopt? Er kunnen er meerdere correct zijn.<\/p>\n\n\n\n
MC_Alle hoorcolleges
\uf0e8 De buschauffeur probeert ze schaamte aan te praten door te zeggen wat jullie doen is niet
oke. Door te groeten cre\u00eber je een onderling begrip dat we allemaal mensen zijn, die
ervaring delen en erkennen we door te groeten. Dat delen van een betekenis door te groeten
is een transactie (is hc docent het meer mee eens als antwoord op de vraag).
Samenvatting van den Broeck et al. (2009) \u2013 Fragment 2
3 Psychologische basisbehoeften: de motor van optimaal functioneren
(1) De ZDT beschouwt de bevrediging van de aangeboren psychologische basisbehoeften
aan autonomie (\u2018autonomy\u2019), verbondenheid (\u2018belongingness\u2019) en competentie
(\u2018competence\u2019) als cruciale voedingsstoffen voor persoonlijke ontwikkeling en
optimaal functioneren (Deci & Ryan, 2000; Reeve, 2005).
(2) De behoefte aan relationele verbondenheid wordt gedefinieerd als de wens om positieve relaties
op te bouwen met anderen, zich geliefd en verzorgd te voelen en zelf voor anderen te zorgen
(Baumeister & Leary, 1995; Deci & Ryan, 2000). Werknemers kunnen zich verbonden voelen wanneer
ze deel uitmaken van een hecht team en hun persoonlijke gevoelens en gedachten kunnen delen met
collega\u2019s. Het belang van sociale relaties wordt in de A&G-psychologie al lang erkend. Jahoda (1982)
bijvoorbeeld, beschouwde sociale contacten als een belangrijke latente functie van arbeid. Verder
wordt er binnen de A&G-psychologie ook aandacht geschonken aan concepten als eenzaamheid op
het werk (bijv. Wright, Burt & Strongman, 2006), sociale steun (bijv. Viswesvaran, Sanchez & Fisher,
1999) en teamwerk (bijv. LePine, Piccolo, Jackson, Mathieu & Saul, 2008). In het algemeen staat de
behoefte aan sociaal contact hierbij centraal. De ZDT gaat een stapje verder en benadrukt dat
dergelijk sociaal contact betekenisvol en diepgaand moet zijn, opdat werknemers zich echt verbonden
zouden voelen (Reis, Sheldon, Gable, Roscoe & Ryan, 2000).
(3) De behoefte aan competentie is de wens om doeltreffend met de omgeving om te gaan (Deci &
Ryan, 2000; White, 1959). Mensen willen hun omgeving exploreren, begrijpen en beheersen. Het
gevoel van competentie helpt werknemers zich te ontwikkelen en verhoogt hun capaciteit om zich
flexibel aan te passen aan veranderende omgevingen. Vele A&G-perspectieven beklemtonen dat het
belangrijk is dat werknemers zich bekwaam voelen. De Expectancy-Value Theories en SelfEfficacy
Theory (Bandura, 1997), bijvoorbeeld, beschouwen de subjectieve verwachting om taken succesvol
uit te kunnen voeren als een belangrijke motivator. Deze theorie\u00ebn leggen hierbij de nadruk op de
aangeleerde verwachtingen om een specifieke taak tot een goed einde te brengen. In de ZDT verwijst
competentie naar een aangeboren behoefte. Wie zich competent voelt, zal daarom niet alleen met
meer zelfvertrouwen zijn werk aanpakken, maar ook beter in zijn vel zitten (Deci & Ryan, 2000;
White, 1959). ZDT\u2019s competentie-behoefte sluit daarmee aan bij de perceptie van persoonlijke
effectiviteit zoals omschreven in de Goal-Setting Theory. Ook deze laatste theorie schenkt immers
aandacht aan het gevoel effectief te zijn, dat ontstaat nadat men een doel bereikt heeft. Net zoals in
de ZDT, beantwoordt dit gevoel volgens de Goal-Setting Theory aan een universele psychologische
behoefte en leidt het tot meer welzijn (Latham & Locke, 2006).
(4) De behoefte aan autonomie, tot slot, verwijst naar de wens om psychologisch vrij te kunnen
handelen en niet onder druk te staan (DeCharms, 1968; Deci, 1971). Het concept autonomie kent een
lange geschiedenis binnen de A&G-psychologie. \u2018Zelf kunnen beslissen\u2019 staat hierbij doorgaans
centraal. Karasek (1979) definieerde autonomie bijvoorbeeld in termen van beslissingsruimte en
4
Powered by https:\/\/learnexams.com\/search\/study?query=aqa<\/strong><\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n