{"id":125215,"date":"2023-11-12T01:33:41","date_gmt":"2023-11-12T01:33:41","guid":{"rendered":"https:\/\/learnexams.com\/blog\/?p=125215"},"modified":"2023-11-12T01:33:42","modified_gmt":"2023-11-12T01:33:42","slug":"ifpp-samenvatting-leerboek-forensische-psychiatrie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.learnexams.com\/blog\/2023\/11\/12\/ifpp-samenvatting-leerboek-forensische-psychiatrie\/","title":{"rendered":"IFPP: Samenvatting Leerboek Forensische Psychiatrie"},"content":{"rendered":"\n

IFPP: Samenvatting Leerboek Forensische Psychiatrie;Dit document bevat een samenvatting van het boek Leerboek Forensische psychiatrie, van Kris Goethals. De hoofdstukken 1,4,5,8,12,15,24,26 en 29 zijn samengevat. Dit zijn de hoofdstukken die verplichte stof zijn voor het tentamen.<\/p>\n\n\n\n

IFPP_Samenvatting Leerboek Forensische psychiatrie \u2013 K. Goethals, G. Meynen, A. Popma
H.1 Tbs: niet langer behandelen dan noodzakelijk, niet
korter dan nodig<\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Inleiding
    Centrale vraag: Hoe nu opsluiten en behandelen te combineren zonder de pati\u00ebnt zijn motivatie tot
    veranderen af te pakken? Doel is tbs te laten zien als een eenheid, de strafrechtelijke maatregel om
    herhalingsdelicten te voorkomen enerzijds door detentie op de korte termijn en anderzijds door
    behandeling voor de beveiliging op de lange termijn.<\/li>\n\n\n\n
  2. Geschiedenis
    In het Nederlandse strafrechtelijke sanctiearsenaal bestaat een \u2018tweesporenstelsel\u2019 van straffen en
    maatregelen en de mogelijk combinatie daarvan in de vorm van eerst een gevangenisstraf (de straf
    als vergelding) en dan de maatregel (de behandeling ter preventie van recidive) die door de
    strafrechter gezamenlijk kunnen worden opgelegd \uf0e0 combinatievonnis.
    Klassieke richting \uf0e0 vrij, verantwoordelijk mens.
    De straf zoals wij die kennen past bij deze richting en de lengte ervan wordt bepaald door
    hoeveel schuld er is te vergelden gezien de ernst van het delict en de persoonlijkheid van de
    dader.
    Moderne richting \uf0e0 door biologische, psychologische of sociale factoren gedetermineerd mens.
    De maatregel past bij deze richting en de engte ervan wordt bepaald door de gevaarlijkheid.
    In de praktijk wordt de tbs wel als een straf ervaren, zelfs een zeer ingrijpende, juist vanwege de
    onzekerheid over de duur en de diep in het persoonlijke leven doordringende behandeling.<\/li>\n\n\n\n
  3. Voorwaarden voor oplegging
    De wettelijke voorwaarden voor oplegging van tbs staan in art. 37a Sr.
    \uf0b7 Er moet tijdens het begaan van het strafbare feit sprake zijn geweest van een gebrekkige
    ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens van betrokkene.
    \uf0b7 Er moet sprake zijn van een misdrijf, waarop naar de wettelijke omschrijving een
    gevangenisstraf van 4 jaren of meer is gesteld dan wel een misdrijf dat behoort tot een der
    onder lid 1 sub 1 van artikel 37a Sr nader genoemde misdrijven.
    \uf0b7 De psychische stoornis moet in elk geval tijdens het begaan van het bedoelde misdrijf
    hebben bestaan: het gelijktijdigheidsverband.
    \uf0b7 Het tweede en derde lid van artikel 37 Sr met betrekking tot de eis van een multidisciplinair
    advies en een weigering tot medewerking zijn van overeenkomstige toepassing (lid 3).
    \uf0b7 De oplegging van de maatregel dient ook te voldoen aan maatstaven van proportionaliteit en
    subsidiariteit.<\/li>\n\n\n\n
  4. Psychisch gestoord
    Tbs kan alleen worden opgelegd bij aanwezigheid van een psychische stoornis, en er moeten 2
    rapporten zijn uitgebracht, 1 door een psychiater (verplicht) en 1 door een andere
    gedragsdeskundige (meestal een psycholoog).
    1<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    IFPP_Samenvatting Leerboek Forensische psychiatrie \u2013 K. Goethals, G. Meynen, A. Popma<\/p>\n\n\n\n

      \n
    1. Herhalingsdelicten voorkomen
      Doel van de behandeling is niet het genezen van de stoornis maar het opheffen van iemands
      gevaarlijkheid \u2013 vandaar ook dat tijdens die behandeling de tbs moet worden gehandhaafd, zodat de
      pati\u00ebnt zich niet aan de beveiliging kan onttrekken. Door deze expliciete dwang (geen verbetering,
      geen verlof) ontstaat een behandeldruk op de tbs-gestelde die dan kan weigeren (maar dan niet
      verandert) of kan meewerken aan de behandeling (met impliciet de hoop op een verminderde
      gevaarlijkheid).<\/li>\n\n\n\n
    2. Behandeling<\/li>\n\n\n\n
    3. Duur
      Tbs is van onbepaalde duur, maar er zijn wel uitzonderingen.
      \uf0b7 Tbs kent net als de gevangenisstraf een voorwaardelijke vorm
      o Bv men laat zich in een kliniek opnemen, maar in die kliniek is men dan wel vrijwillig
      pati\u00ebnt. Op niet meewerken aan zo\u2019n voorgeschreven behandeling (dus niet houden
      aan de voorwaarden) staat een sanctie: alsnog plaatsing in tbs-kliniek.
      o Bij schending van voorwaarden en ook bij dreigend gevaar kan de tbs door de
      rechter worden omgezet in onvoorwaardelijke vorm
      \uf0b7 Ook onvoorwaardelijke vorm, die wel tbs met bevel tot (dwang)verpleging wordt genoemd
      kent een uitzondering
      o Wanneer tbs is opgelegd voor een \u2018niet-geweldsdelict\u2019 kan de tbs maar maximaal 4
      jaar duren \uf0e0 gemaximeerde tbs
      \uf0b7 Tbs wordt in beginsel opgelegd voor 2 jaar, maar kan zo nodig door de rechter verlengd
      worde met 1 of 2 jaar.
      \uf0b7 Be\u00ebindiging van de tbs kan sinds enkele jaren alleen nadat 1 jaar voorwaardelijke be\u00ebindiging
      heeft plaatsgevonden.
      \uf0b7 Hoewel eigenlijk alleen de rechter de tbs kan be\u00ebindigen is een uitzondering gemaakt bij
      ongewenste vreemdelingen. Als voor hen een passende voorziening is gevonden in het land
      van herkomst, kan na uitzetting de minister van Justitie (en Veiligheid) de tbs be\u00ebindigen, op
      voorwaarde dat de betrokkene niet terugkeert in Nederland.
      Als de behandeling geen succes heeft kan men op een longstay-afdeling geplaatst worden, dat is niet
      meer gericht op terugkeer in de samenleving.<\/li>\n\n\n\n
    4. Rechtsbescherming
      Het werk in de kliniek is behoorlijk ingekaderd door wet- en regelgeving. Dit kan soms de
      behandeling hinderen, al kan men ook betogen dat het de inbreng van de behandelaars bewaakt en
      het de terbeschikkinggestelde een stem geeft. Deze \u2018rechtsbescherming\u2019 moet er ook voor zorgen
      dat pati\u00ebnten niet alleen lang genoeg worden behandeld om de maatschappij te beschermen, maar
      ook niet langer dan daarvoor noodzakelijk.<\/li>\n\n\n\n
    5. Tot besluit
      Takehomemessages
      \uf0b7 De terbeschikkingstelling is een strafrechtelijke maatregel en geen straf
      2<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

      IFPP_Samenvatting Leerboek Forensische psychiatrie \u2013 K. Goethals, G. Meynen, A. Popma
      \uf0b7 De tbs kan met een straf gecombineerd worden, als de rechter de delinquent het delict
      verminderd toerekent
      \uf0b7 De tbs \u2013 naar aanleiding van een (seksueel) geweldsdelict \u2013 duurt zo lang als de tbs-gestelde
      gevaarlijk wordt geacht voor zijn omgeving en de maatschappij
      \uf0b7 De ingrijpendheid van de onbepaalde duur stelt hoge eisen aan de zorg en de behandeling en
      aan de strafrechtelijke inkadering van alle procedures
      \uf0b7 De tbs-behandeling dient gestoeld te zijn op proportionaliteit, subsidiariteit en een
      individuele aanpak, gericht op terugkeer naar de samenleving
      H.4 Risicotaxatie in de tbs<\/p>\n\n\n\n

        \n
      1. Inleiding
        Fasen van verloftraject: begeleid, onbegeleid, transmuraal en proefverlof.
        Procedure bij elke fase van verlof: indien vastgesteld is dat er sprake is van voortgang op
        individuspecifieke delictgerelateerde risicofactoren, schrijft de eindverantwoordelijke behandelaar
        een verlofaanvraag. Deze wordt getoetst door een interne verlofcommissie van het forensisch
        psychiatrisch centrum. Indien de aanvraag wordt goedgekeurd, wordt deze ingezonden naar de
        verlofunit van de Dienst Justiti\u00eble Instellingen (DJI), die vervolgens beoordeelt of de aanvraag aan de
        formele eisen voldoet. Bij technische goedkeuring door de verlofunit wordt de aanvraag opgestuurd
        naar het landelijk Adviescollege Verloftoetsing TBS, die vervolgens een inhoudelijk advies uitbrengt
        aan de minister van Justitie en Veiligheid. Dit advies is mede gebaseerd op de meegezonden
        risicotaxatie.<\/li>\n\n\n\n
      2. De ecologische fout: het individu versus de groep
        Bij een risicotaxatie gebaseerd op het klinische oordeel baseert de behandelaar zich alleen op zijn
        klinische indruk van de pati\u00ebnt. Hierbij is het voor anderen (inclusief de pati\u00ebnt) niet inzichtelijk
        welke overwegingen er gemaakt zijn door de behandelaar. Daarnaast is onduidelijk op welke manier
        informatie is verzameld en gebruikt. Bij een risicotaxatie gebaseerd op een actuarieel of algoritmisch
        oordeel vult de behandelaar een instrument in en op basis van een statistisch algoritme wordt
        vervolgens het risiconiveau vastgesteld. Nadeel is dat een pati\u00ebnt ingedeeld wordt in een
        risicocategorie zonder dat de behandelaar relevante specifieke individuele en contextuele informatie
        mee kan wegen in diens eindoordeel.<\/li>\n\n\n\n
      3. Psychometrische eisen aan de risicotaxatie-instrumenten<\/li>\n\n\n\n
      4. Omissies in risicotaxatie: representativiteit van de steekproef
        onder de radar<\/li>\n\n\n\n
      5. Psychometrische eisen voor GKE-risicotaxatie-instrumenten
        ingevuld<\/li>\n\n\n\n
      6. Een risicotaxatie behelst meer dan het invullen van een
        instrument
        De kwaliteit van een risicotaxatie op individueel niveau wordt gedeeltelijk bepaald door de
        psychometrische kwaliteit van het gebruikte instrument. Risicotaxatie dient door minstens 2
        taxateurs te gebeuren die onafhankelijk van elkaar het instrument invullen en daarna in dialoog tot
        3
        Powered by https:\/\/learnexams.com\/search\/study?query=aqa<\/a><\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n