DIAG: Samenvatting De Diagnostische Cyclus;Dit is een samenvatting van het gehele boek (H.1 t\/m 12) De Diagnostische Cyclus, De Bruyn et al. Dit is tentamenstof voor het vak Diagnostiek van opvoedings- en ontwikkelingsproblemen bij de studie Pedagogische Wetenschappen jaar 2 aan de Universiteit Utrecht.<\/p>\n\n\n\n
De Diagnostische Cyclus \u2013 De Bruyn et al.
H.1 Inleiding
1.1 Doelstelling van het boek
Dit boek ligt in het domein van de klinische psychodiagnostiek \uf0e0 informatie verzamelen over cli\u00ebnt
en zijn\/haar omgeving om de meest adequate aanpak van de gesignaleerde problemen te
ontwerpen. De klinische psychodiagnostiek en klinisch diagnosticus wordt verder aangeduid als
diagnostiek en diagnosticus. Diagnostiek in de hulpverlening is zowel een duidelijke fase als
\u2018ingebouwd\u2019 in het proces van interventie. Als professioneel handelen is de diagnostiek te
beschrijven als een zoek- en beslissingsproces dat in dialoog met de cli\u00ebnt en zijn\/haar omgeving
wordt uitgevoerd.
1.2 De noodzaak van opleiding
Traditionele kijk op diagnostiek: het onderscheiden van personen door middel van tests a.d.h.v. hun
individuele psychische kenmerken, zoals die zich uiten in hun typische gedrags- en uitingsvormen \uf0e0
nadruk lag dus vooral op het vergroten van kennis over en vaardigheid in het afnemen van tests en
het interpreteren van de resultaten \uf0e0 weinig aandacht voor de systematiek van het diagnostisch
beslissingsproces \uf0e0 diagnosticus in moeilijke gevallen vaak beslissing op intu\u00eftie (ongewapend
oordeel) ipv beroep doen op methodologische principes of systematische procedures die kunnen
voorkomen dat er fouten en onterechte vertekeningen in het oordeel optreden (klinisch oordeel).
Noodzaak van opleiding in de diagnostische besluitvorming komt naar voren in ontwikkelingen in
gedragsonderzoek naar:<\/p>\n\n\n\n
De Diagnostische Cyclus \u2013 De Bruyn et al.
H.2 Uitgangspunten
2.1 Wetenschappelijke diagnostiek
Het analyseren van persoonlijke of andermans problemen en het zoeken naar verklaringen en
oplossingen behoren tot dagelijkse ervaringen, pas als dit ondersteunt wordt met wetenschappelijkempirische kennis is dit wetenschappelijke diagnostiek.
Kennis = Het geheel van wetmatige verbanden, verklaringsschema\u2019s, theorie\u00ebn, methoden en
instrumenten dat in de gedragswetenschap wordt gehanteerd.
Het specifieke van de empirische benadering is dat veronderstellingen over de werkelijkheid aan de
feiten (resultaten van onderzoek) worden getoetst op een wijze die in principe ook door andere
onderzoekers haalbaar is.
De Groot sprak in 1950 van een psychodiagnostische cyclus (wat betreft systematiek van diagnostisch
proces) waarin de diagnosticus de algemene denkschema\u2019s van inductie, deductie en toetsing
toepast. Deze denkschema\u2019s werden als fasen in een empirische cyclus opgevat (observatie \uf0e0
denkschema\u2019s \uf0e0 evaluatie).
Diagnostiek kan in de praktijk lang niet altijd voldoen aan alle eisen die aan het wetenschappelijk
handelen worden gesteld. Als toepassingsgebied van de gedragswetenschap enerzijds, en onderdeel
van de hulpverlening anderzijds verreist diagnostiek een aantal denk- en doe-activiteiten die niet of
zelden tot het gedragsrepertoire van de wetenschappelijke onderzoeker behoort:<\/p>\n\n\n\n
De Diagnostische Cyclus \u2013 De Bruyn et al.<\/p>\n\n\n\n
De Diagnostische Cyclus \u2013 De Bruyn et al.
normatieve modellen kan worden aangepakt. Ook in deze context heeft de term
\u2018prescriptief\u2019 een brede richtinggevende heuristische connotatie.
\u2018Prescriptieve diagnostiek\u2019 is een internationaal bruikbare term voor wat in het Nederlands als \u2018leer
van diagnostiek\u2019 kan worden aangeduid. Het specifieke van prescriptieve diagnostiek is dat de
fundering van de spelregels gezocht wordt in het analyseren en blootleggen van de grondkenmerken
van het professionele diagnostisch proces. Nederlandse modellen die op de empirische cyclus zijn
geori\u00ebnteerd worden vaak aangeduid als hypothesetoetsende diagnostische modellen. Ze geven in
algemene zin aan welke stoppen in welke volgorde op welke wijze doorlopen moeten worden. Het
zijn conceptuele ordeningskaders die niet uitgewerkt zijn tot op het niveau van concrete
voorschriften en regels (waarbij het de vraag is of en hoe dit laatste mogelijk is, want het is meer op
een methodologische wijze een beslissing maken dan dat er een concreet antwoord te vinden is).
H.3 De diagnostische cyclus
3.1 Van hulpvraag tot cyclus
3.1.1 Hulpvraag, vraagstelling, onderzoeksvraag en type diagnostisch
onderzoek
Diagnostisch proces start nadat cli\u00ebnt zich rechtstreeks of via een verwijzer heeft aangemeld met 1 of
meer hulpvragen. Als het een diagnostische hulpvraag is, wordt deze uiteindelijk gezamenlijk
geherformuleerd tot een vraagstelling.
Hulpvraag (Cli\u00ebnt) \uf0e0 type diagnostische hulpvraag (Diagnosticus) \uf0e0 type vraagstelling (C & D) \uf0e0
type onderzoek (D)
De onderlinge overeenstemming van deze 3 elementen representeert het diagnostisch scenario.
Tabel 3.1 Taxering van hulpvragen, vraagstellingstypen en onderzoekstypen.
Prototype
diagnostische
hulpverlening
Type vraagstelling Type onderzoek Code
Hoe moet ik
verwoorden wat ik
t.o.v. mij\/dit kind
ervaar?
Verheldering Verhelderend VHD
Wat is er met mij\/dit
kind aan de hand?
Onderkenning Onderkennend ODK
Waarom is dit met
mij\/dit kind aan de
hand?
Verklaring Verklarend VKR
Hoe kan ik\/dit kind
het best geholpen
worden
Indicatie Indicerend IDC
De verschillende onderzoekstypen mogen niet verward worden met de cognitieve operaties die de
diagnosticus doorloopt. Immers, een analyse van de verschillende onderzoekstypen zou laten zien
dat vaak dezelfde operaties bij verschillende typen onderzoek betrokken zijn.
4
Powered by https:\/\/learnexams.com\/search\/study?query=aqa<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n