In dit reflectieverslag beschrijf ik twee praktijksituaties met behulp van de STARR-methode.

• / 3

• / 3

Samenvatting In dit reflectieverslag beschrijf ik twee praktijksituaties met behulp van de STARR-methode.In beide situaties heb ik mijn managementvaardigheden toegepast en daarna bekeken wat goed ging en wat beter kon. Vervolgens heb ik persoonlijke leerdoelen opgesteld met de SMART-methode.Situatiebeschrijving één In de eerste situatie ging het om een voortgangsgesprek met een medewerker (A). Ik voerde dit gesprek samen met een collega-teamleider. Het doel was om de onzekerheid van de medewerker bespreekbaar te maken en hem te helpen zich sterker en zelfverzekerder te voelen.Mijn voorbereiding bestond uit het in kaart brengen van zijn en mijn persoonlijkheidskenmerken. Toch merkte ik dat dit niet genoeg was, omdat het kernprobleem lag in het feit dat de medewerker zich niet bekwaam voelde in zijn werk. Achteraf gezien had ik beter situationeel leiderschap kunnen toepassen. Bij deze leiderschapsstijl stem je je aanpak af op het niveau en de behoefte van de medewerker (Blanchard & Thacker, 2024).Situatiebeschrijving twee De tweede situatie betrof een slechtnieuwsgesprek met een andere medewerker (B). Ik wist dat er een goede persoonlijke band bestond, en daardoor voelde ik mij zekerder om dit gesprek te voeren. Vooraf had ik zowel mijn eigen persoonlijkheid als die van de medewerker geanalyseerd. Ook had ik mij verdiept in de opbouw van een slechtnieuwsgesprek, zodat ik structuur kon bieden.Toch verliep het gesprek niet helemaal zoals gepland. Door een onverwachte vraag reageerde ik te extravert en liet ik mijn emoties te veel zien. Ik had beter moeten onderzoeken welke rol de medewerker precies in het team vervulde. Ook had ik de interventietrap als hulpmiddel kunnen gebruiken. Deze trap geeft stapsgewijs aan hoe je een gesprek kunt opbouwen en ingrijpen waar nodig (Kessels, 2025).Vergelijking en conclusie In beide gesprekken heb ik mijn doelen uiteindelijk bereikt, maar in beide gevallen bleek één gesprek niet genoeg. Ik moest vervolgacties ondernemen die ik vooraf niet had voorzien.Mijn beperkte ervaring in het voeren van dit soort gesprekken speelt hierbij waarschijnlijk een rol.Relatiegerichte vaardigheden, zoals het analyseren van persoonlijkheden en het opbouwen van een goede band, lukken mij relatief gemakkelijk. Dit komt overeen met mijn persoonlijkheidstest, waaruit bleek dat ik hoog scoor op extraversie en vriendelijkheid.Organisatiegerichte vaardigheden, zoals het kiezen van de juiste leiderschapsstijl of het toepassen van de interventietrap, vind ik nog uitdagender. Hierin wil ik mij verder ontwikkelen. Recent onderzoek laat zien dat jonge leidinggevenden vaak dezelfde

• / 3