- / 4
Abstract Internet gaming disorder (IGD) is een relatief nieuw fenomeen en toont zich doordat zogenoemde gamers compulsief spelen, met buitensluiting van andere activiteiten. In dit onderzoek wordt er gekeken naar preventietechnieken voor IGD op het gebied van opvoeding. Allereerst wordt de definitie van IGD geëvalueerd en wordt er gekeken naar wat de risicofactoren voor IGD zijn. De belangrijkste gevonden risicofactoren voor IGD zijn: het mannelijke gender, adolescentie, een slecht functionerend zelfregulatie systeem, een laag zelfvertrouwen, gamedesign en slechte familierelaties.Vervolgens wordt er aan de hand van de risicofactoren ‘zelfregulatie’, ‘familierelaties’ en ‘zelfvertrouwen’ onderzocht welke opvoedkundige methoden invloed kunnen hebben om IGD te voorkomen. De conclusie van het onderzoek is dat de democratische opvoedstijl het beste past bij het voorkomen van IGD, waarbij communicatie en ouderlijke betrokkenheid centraal staan. 2 / 4
Inleiding Theoretisch kader3 Onderzoeksvraag4 Hypothese Methoden Deelvraag 15 Deelvraag 26 Deelvraag 36 Resultaten Definitie Gameverslaving7 1.1IGD in het wetenschappelijke veld7 1.2De praktische aanvulling op de wetenschappelijke definitie van IGD9 Uitvoering bronnenonderzoek9 Analyse10 1.3Conclusie10 Het ontstaan van een internet gaming disorder11 2.1Gamedesign11 2.2Cognitieve risicofactoren11 Neurobiologische aspecten11 Gedragsaspecten12 2.3Sociale risicofactoren13 Sociale risicofactoren van games13 Sociale risicofactoren binnen het gezin13 2.4Conclusie14 Verkleining risicofactoren door opvoeding15 3.1Familie relaties15 3.2Zelfregulatie16 3.3Zelfvertrouwen16 Discussie 17 Advies aan ouders17 Literatuurlijst19 Bijlage 1.1 Gebruikte bronnen voor de analyse24 Bijlage 1.2 Frequentietabel meest voorkomende thema’s25 Bijlage 1.3 Eerste onderverdeling van thema’s27 Bijlage 2.1 Interview X29 Bijlage 2.2 Interview X35 Bijlage 2.3 Interview X39 Bijlage 2.4 Interview X40 Bijlage 3 Interdisciplinaire integratie43 3 / 4
Inleiding Excessief online gamen is een groeiend probleem, wat kan leiden tot een internet gaming disorder (IGD) (American Psychiatric Association, 2013). IGD is een relatief nieuw fenomeen en toont zich doordat zogenoemde gamers compulsief spelen, met buitensluiting van andere activiteiten (American Psychiatric Association, 2013). De (academische) carrière kan hieronder lijden, gamers ervaren onrust en ze vertonen afkickverschijnselen, wanneer ze niet kunnen gamen. Sociale isolatie en toenemende agressie zijn ook gevolgen van problematisch gamen (Sublette & Mullan, 2012). IGD is een veelvoorkomend probleem bij adolescenten (Paulus et al., 2018) en de prevalentie ligt rond 4,6% blijkt uit een analyse van literatuur van de afgelopen dertig jaar (Fam, 2018). Ook al treft IGD de minderheid van de mensen, is onderzoek hiernaar toch gerechtvaardigd, door de schadelijke gevolgen van problematisch gamen (Schivinski et al., 2018).De kennis over de preventie van IGD is nog gering: een review paper van King et al. (2018) kon maar dertien studies in de afgelopen tien jaar vinden over de preventie van IGD. In dit onderzoek zal opvoeding worden onderzocht als preventiemethode. Bij het ontstaan van IGD zijn veel verschillende factoren betrokken (Kuss, 2013) en een interdisciplinaire benadering, waarbij kennis uit de disciplines neurobiologie, sociologie, kunstmatige intelligentie en pedagogiek wordt samengebracht, zal dan ook worden gebruikt in dit onderzoek.Om te onderzoeken welke aspecten van opvoeding van belang zijn voor het voorkomen van een IGD zal er eerst naar de definitie van IGD worden gekeken. De definitie voor IGD is opgesteld in 2013 (American Psychiatric Association, 2013) en deze is in de afgelopen jaren onderzocht en geëvalueerd op zijn diagnostische kracht. Waarna er geconcludeerd zal worden of de definitie volgens de DSM-5 voor IGD nog steeds houdbaar is of moet worden aangepast. Daarna zullen de risicofactoren voor IGD worden onderzocht, om zo aangrijpingspunten te creëren voor de preventiemethode. Bij de risicofactoren zal er worden gekeken naar de risicogebieden gamedesign, persoonlijkheidskenmerken en motivaties om te gamen (Kuss & Griffiths, 2012). Daarbij zal er ook gekeken worden naar context van het individu (Kuss, 2013) en neurobiologische veranderingen (Lin et al., 2015). Daarna wordt onderzocht welke aspecten van opvoeding ingrijpen op de gevonden risicofactoren familierelaties, zelfvertrouwen en zelfregulatie en zo kunnen bijdragen aan de preventie van IGD. Uiteindelijk zal dit leiden tot een advies met praktische tips voor ouders om IGD te begrijpen en te herkennen en om de risicofactoren voor een IGD te verkleinen.
- / 4