NEDERLANDS LIRERATUUR BOEKVERLSAG BOEK

NEDERLANDS LIRERATUUR BOEKVERLSAG BOEK

10

Titel: Zeven soorten honger

Auteur: Renate Dorrestein

Samenvatting In het eerste hoofdstuk ("Maandag") maken we meteen kennis met de twee eigenaren van het William Banting Instituut, een grote afslankvilla in de duinen bij Bloemendaal.  Ze worden geïnterviewd door Kristel, een journaliste, die overigens nog stagiaire is en aan wie Derek zich ergert vanwege het te laat verschijnen op de afspraak en haar manier van

interviewen. Formeel runnen ze ook geen afslankvilla: officieel verblijven

de cliënten er om hun levensstijl te verbeteren. Het zijn bovendien allemaal rijke mannen met overgewicht die een netto jaarsalaris als borg hebben gestort. Ze worden afgebeuld door personal trainers en krijgen verdomd weinig te eten. Hun borgsom krijgen ze alleen terug als ze voldoende binnen de gestelde tijd zijn afgevallen. Dat lukte overigens iedereen in de afgelopen jaren.De hoofdpersoon/verteller van de roman is Nadine Ravendorp, die met haar man Derek de villa al vijfentwintig jaar runt. Eigenlijk heten ze niet

zo: hier regeert dan ook de schone schijn. Ook in hun langlopende

huwelijk trouwens. Derek overdenkt dat hij al een tijdje geen seks meer met Nadine heeft gehad. Hij kan het zelf ook niet opbrengen. Hij wordt binnenkort 60 en Nadine is 58.  Nadine heeft voor Derek recent een blaastest met ongelukkige afloop verzwegen, overdenkt ze als ze hem naar Schiphol rijdt. Derek gaat namelijk naar een congres in IJsland en wil daar een toespraak houden met het doel meer propaganda voor hun concept te maken. Nadine zal echter binnenkort moeten voorkomen en vreest een smetje op het blazoen van hun bedrijf.Op de terugweg naar huis rijdt ze bovendien een een zwerver aan en ze neemt deze "Helmut"(zoals ze die zwerver noemt) mee naar huis. Ook laat ze Hedwig, een meisje met anorexiaproblemen toe tot het Instituut.Het zijn dingen die ze geheimhoudt voor Derek. Met hem heeft ze overigens in Reykjavik weinig contact en ze komt er al snel achter dat hij maar één dag in Reykjavik is gebleven. Waar is hij dan naar toe gegaan?  Toch staat hij op het afgesproken tijdstip weer op Schiphol, maar dan moet hij haar vertellen dat het met de financiële toestand van het Instituut heel slecht gesteld is. Hij heeft de borgsommen van de 1 / 2

ingeschreven mannen gebruikt om te investeren in de villa (een nieuwe waterval in de sauna en de aanleg van een tennisveld). Ze zijn bijna failliet. Bovendien ontstaan er problemen met Hedwig, die niet wil aankomen, wat Nadine had beloofd aan haar vader.  De villa is immers gericht op het doen afslanken van mensen.  Tussendoor komen we ook nog te weten dat Nadine vroeger een week in een harem van een Libanees heeft gezeten en dat ze in haar huwelijk enkele miskramen achter de rug heeft. Dat vindt ze overigens helemaal niet erg, want ze wil geen kinderen in tegenstelling tot Derek die wel graag kinderen had gewild. Ze heeft hem eigenlijk nooit openlijk verteld dat ze geen kinderen wilde.In de verhouding tussen tussen Nadine en Hedwig komt de belangrijkste vraag van de schrijfster ook het sterkst naar voren. Want het is duidelijk dat het verblijf van Hedwig van groot belang is voor het voortbestaan van de afslankvilla. Haar vader is immers ook invloedrijk. Tegelijkertijd weet Nadine ook wel dat de vijftienjarige niet alleen misplaatst is in het ‘Instituut’, maar dat het leven in een omgeving die draait om gewichtsverlies ook gevaarlijk voor het meisje kan zijn. Dat is een dilemma voor Nadine. Met de zakenlieden kan ze zich op voet van gelijkheid meten. Er zijn contracten opgesteld van de mannen kan wel worden verwacht dat ze beseffen dat het ‘verbeteren van levensstijl’ eigenlijk niks anders is dan een variant van al eerder bestaande afslankclubjes. Alleen een duurbetaalde versie.  Helmut speelt aan het einde ook nog een rol. Wanneer Nadine naar het dorp rijdt om een krant met het interview van Kristel over hun Instituut te kunnen lezen, koopt ze samen met Hedwig ook een straatkrant. Daarin staat een interview met Helmut (Jacob de heer) die aangeeft dat hij al jaren op de zak van anderen leeft, omdat mensen nu eenmaal een aangeboren neiging hebben goed te willen doen. Hij heeft daardoor veel geld overgehouden en hij wil dat geld aan mensen teruggeven die iets goed voor anderen hebben gedaan.Nadine die de ondergang van hun Instituut vreest, zoekt contact met Helmut, die ondergedoken zit bij een tv-producent Peperkoorn die hij uit het Instituut kent en die een programma over hem wil maken. Het is gênant hoe zij bij Helmut onder de aandacht brengt, dat ze het geld wel graag zou willen hebben.Nadine krijgt in de laatste fase van het boek onenigheid met de kritische klant Sand die het ook niet kan hebben dat het mormel van Hedwig in het instituut rondloopt. Het houdt o.a. in dat Nadine helemaal "klaar " is met het William Banting Instituut. Maar ja, ze stikken van de schulden.Maar dan is er de deus ex machina die Dorrestein uit de doos van

• / 2