Rendez-vous en septembre Anne Vantal

Rendez-vous en septembre – Anne Vantal Voorwoord Ensemble, tous (6 juli): Op een foto staan elf kinderen, elf kinderen die het begin van de vakantie en het behalen van hun diploma hebben gevierd. De foto is op het einde van de afscheidsavond, net na middernacht, genomen. (Emma staat in het midden en is heel lang; 1,76m.Bastien heeft zijn hoofd naar beneden, Benjamin heeft zijn handen op Juliettes (zijn vriendin) nek) Ze gaan een paar minuten na de foto weg en maken een afspraak om elkaar in september weer te zien.Wat gaan de kinderen deze vakantie doen?Leila (11 juli): Leila (18 jaar) is een Arabische meid. Normaal gaat ze elke vakantie (verplicht) naar Kabylië: Algerije. Dit jaar niet, of omdat haar oudste broer zonder werk zit, of omdat het niet zo verplicht meer is, omdat haar oma er niet meer is; 2 jaar geleden overleden aan alvleesklierkanker.Toen zag ze haar vader voor het eerst huilen. Vaak was hij in het dorp met de mannen aan het kletsen, terwijl Leila en Faddila (haar zus) kookten met de vrouwen. Leila wil niet eindigen als Khaled (de oudste broer). Hij stopte na de middelbare school en begon zijn zoektocht naar werk, die moeilijk verloopt... Ze wist dat ze een immigratieafkomst had, maar toch vond ze dat ze genoeg kansen had, misschien juist wel, aangezien ze Kabylisch en Arabisch kan. Haar broer wilde dit niet leren. Leila bereidt zich voor op maatschappelijk werk. Ze heeft vorig jaar een animator diploma gehaald en vakantieparken gezocht waar ze kon werken. Bij veel werd ze afgewezen door haar leeftijd en geen ervaring (ze weigert te denken dat haar buitenlandse naam een obstakel is), maar uiteindelijk werd ze aangenomen bij een centrum voor jongeren in moeilijkheden. Een mede animator Lionel kwam haar ophalen van het station en de directrice Jocelyne Ferrandi die haar de kinderen laat zien, waar zij mee gaat werken. In dit centrum leert Leila wat ‘teveel werk’ inhoudt: Ze heeft nooit tijd voor zichzelf, zelfs op de avonden werkt om rapporten te schrijven en verschillende therapeuten en psychologen te informeren over de afwijkingen van de jonge bewoners en het verloop van de dag.

De vier kinderen waar ze mee werkt zijn:

-Ivan : (woont thuis) is 12 jaar en zwaar gehandicapt. Hij heeft hulp nodig om simpele dingen te doen, bijv. naar de wc etc. Ook helpt Leila hem elke ochtend het zwembad in en helpt hem ontspannen, en haalt hem na de oefeningen weer eruit om hem af te drogen en aan te kleden. De andere kinderen zijn dan op andere plekken.-Tom : (woont in pleeggezin) is 8/9 en heeft tics en spasmes, volgens Jocelyne omdat ie nerveus is. Elke ochtend doen hij en Candice mee aan een sessie klei modelleren -Candice : (woont thuis) is 12 en het eerste en enige wat ze vraagt is of Leila haar leert make- up doen. Elke ochtend doen zij en Tom mee aan een sessie klei modelleren -Jenny : (woont in pleeggezin) is 15 en zegt helemaal niks tegen haar. Elke ochtend doet ze mee aan een groepspsychotherapie. Als Leila haar ouders gaat bellen (verplicht, er wordt verwacht dat ze het oprecht wil), merkt Leila dat ze haar telefoon is verloren en beschuldigt Jenny hiervan. Dit is misschien omdat ze het verhaal kent van Jenny’s moeder: die is in de gevangenis en het is voor Jenny verboden om contact met haar te hebben. Jenny is racistisch tegen haar en zegt dat ze weg moet. Wanneer Leila dit niet doet, krabt ze (als een kat) Leila’s gezicht, tot bloedens toe. Lionel komt uiteindelijk en stopt Jenny’s gescheld. In de geur van Leila’s eigen bloed, proeft ze de bitterheid van haar vaders tranen… 1 / 2

Benjamin (14 juli): Benjamins vakantie is snel begonnen. Hij doet zoals elk jaar een hele geplande vakantie met zijn familie. Ze blijven eerst in Normandië, in het huis van zijn grootouders (moederskant) en gaan in augustus naar het luxehotel aan de kant van Amalfi. Nu hij klaar was met zijn middelbare school zal hij, net zoals zijn vader, moeder en broer, beginnen aan de medische school. Hij weet niet zeker of het wel zijn roeping is, maar het past bij hem, zolang hij een specificatie vindt die vrije tijd toelaat. Zijn dagen zien er in de vakantie hetzelfde uit: varen, tennissen, eten, naar een nachtclub/bar. Juliette (meisje waarmee hij date) had hem uitgenodigd voor een 2 persoons vakantie, maar Benjamin had haar afgewezen en zei dat hij verplichtingen had naar zijn grootouders (die hij nooit geschikt vond om aan haar voor te stellen), hoewel hij wist dat dat niet waar was. Zij had dit door en het kwetste haar. Hij is nu in een pub met zijn groep vrienden en 3 mooie meiden die hier voor het eerst zijn. Hij vindt een van de meiden, Violette, aantrekkelijk (haar dunne, verzorgde handen), hoewel hij nauwelijks met haar gesproken heeft. Wanneer hij dit wil doen, belt Juliette hem (3e x deze ochtend), maar hij heeft geen zin om op te nemen. Hij heeft ook haar mail van gisteren niet beantwoord. Het duurde weken lang voor hij Juliette had kunnen verleiden, wat bijzonder was, normaal werkte zijn charme moeiteloos. Hij had bruingroene ogen en krullen. Hij voelde dat Juliette gehecht was aan hem, maar dit bazuinde ze niet overal. Dit waardeerde hij. En hij vond het ook leuk om andere jongens jaloers te maken: Juliette was lief, een goede student, serieus en gemotiveerd.Vlak voor kerst hadden ze voor het eerst seks. En hun relatie beïnvloedde hun academische succes niet. Ze hadden hun diploma gevierd met vrienden, samen bij zijn huis de nacht doorgebracht en s’ ochtends was ze met hem meegelopen tot het station. Sindsdien hadden ze elkaar maar één keer gebeld. Het boeide hem niet veel waar zij was op het moment. Ze hadden afgesproken om elkaar te zien voordat hij naar Italië vertrok, voor slechts 2 dagen, maar hij hoefde ook niet meer. Zijn onwil om op te nemen liet hem denken of dit het einde was van hun relatie. Hij denkt aan beide meiden (violette en Juliette) en wordt verdrietig als hij eraan denkt om arm in arm te zijn met Juliette in september. “Moet hij echt kiezen”? Als ie Violette haar handen voor zich ziet, denkt hij aan dat hij kan vragen of ze piano speelt om een gesprek te beginnen en hij krijgt hij sterke verlangens om te checken of zijn verleiding skills nog intact zijn. Hij beslist dat Violette die avond naast hem zal slapen.Tristan (18 juli): Tristan zit buiten aan tafel met zijn moeder en zus. Het is heel stil, want sinds zijn vader vorige zomer tijdens hardlopen een hartaanval kreeg (Tristan vindt zijn vader een domme sukkel omdat hij in die hitte ging lopen zonder pet en training) en gevonden werd door een jonge sporter, is alles verandert. De moeder (Béatrice) heeft zich laten gaan en weigerde het huis te verkopen of verhuren, omdat ze vond dat ze door moesten gaan met hun oude leven, maar ze kijkt al een lange tijd niet naar haar kinderen. Ook met zijn zus Angèle gaat het zeer slecht. Ze is verdrietig en eet niks (cynische opmerking: ‘bespaart geld’), ‘ze wordt haast doorzichtig’. Haar huid is heel bleek, en je ziet haar aders doorschijnen. Tristan vergelijkt haar met smeltend ijs, dat langs het hoorntje druipt. Ze is ziek en hij denkt dat ze binnenkort bij hun vader zal zijn als het zo doorgaat. Zijn moeder ziet dit allemaal niet of wil dit niet zien, haar blindheid beschermt haar. Hij wilt er iets van zeggen, maar hij weet dat zij er toch niks aan zal doen. Hij moet vertrekken, jammer voor Angèle, die kan hij toch niet meer redden. Hij haatte dit soort gedachten. Het schooljaar was prima gegaan, hij had zijn diploma gehaald en zich ingeschreven voor architectuur. Aan deze keuze had hij niet veel tijd besteed. Misschien had hij het gekozen omdat ‘hij moet leren bouwen, aangezien alles om me heen omvalt’ (haha). Angèle vertrekt dan plotseling met haar bord van de tafel. Dit zou een goed moment te zijn tegen zijn moeder te praten, maar hij kan het niet. Hij begint een perzik te eten. Er is een wesp dichtbij en Béatrice waarschuwt hem ervoor. Dit negeert hij en hij bekijkt de wesp geïnteresseerd en denkt aan hoe hij zijn moeder haat (hij schrikt van zijn eigen gedachten). Terwijl de wesp van zijn perzik sap drinkt denkt hij: “ik haat jouw” (hij weet niet tegen wie hij dat heeft) en snijdt met zijn mes de wesp door midden.

• / 2