Samenvatting grondtrekken van het nederlandse strafrecht 10e editie 2024 kronenberg de wilde 9789013175851

Samenvatting grondtrekken van het nederlandse strafrecht 10e editie 2024 kronenberg de wilde 9789013175851 1 / 4

Samenvatting grondtrekken van het nederlandse strafrecht 10e editie 2024 kronenberg de wilde 9789013175851 2 / 4

Samenvatting grondtrekken van het nederlandse strafrecht 10e editie 2024 kronenberg de wilde 9789013175851 Beginselen Strafrecht Hoofdstuk 1 – Inleiding Het strafrecht houdt zich bezig met het bestraffen van personen die een strafbaar feit hebben gepleegd.Als een burger een strafbaar feit pleegt, moet hij verantwoording afleggen aan de overheid, die hem namens de samenleving straf kan opleggen. Het civiele, of burgerlijke recht regelt de verhouding tussen burgers onderling. Als een van de twee partijen zijn deel van een overeenkomst niet nakomt, dan regelt het burgerlijke recht wie waarop recht heeft en op welke wijze dat recht geëffectueerd kan worden.De burger die een civielrechtelijk geschil heeft met een andere burger, kan deze door een advocaat een dagvaarding laten sturen, om zo de kwestie voor te leggen aan een onafhankelijke rechter die een bindende beslissing neemt.Het bestuursrecht regelt onder meer de wijze waarop het openbaar bestuur moet functioneren bij het nemen van beslissingen die de burger direct of indirect raken. Algemene regels op het gebied van het bestuursrecht vindt met in de Algemene wet bestuursrecht (Awb).De enige die een verdachte een strafbaar feit voor de (straf)rechter kan brengen is een officier van justitie. Hij is een vertegenwoordiger van het staatsorgaan dat belast is met de vervolging van verdachten (het openbaar ministerie). Hij kan een verdachte dagvaarden, waardoor deze voor zijn daden verantwoording moet afleggen ten overstaan van een rechter.Eigenrichting = het recht in eigen hand nemen. Eigenrichting is

verboden. Het opleggen van een straf dient voornamelijk twee doelen:

1.Vergelding: kan zorgen voor een morele genoegdoening. De dader heeft kwaad

afgeroepen over de samenleving en daarom roept de samenleving kwaad af over hem.

2.Preventie: gaat uit van een eenvoudig principe: mensen willen geen straf krijgen, dus zullen zij gedrag dat mogelijk tot straf leidt, zoveel mogelijk proberen te voorkomen. Het opleggen van straf zou er toe moeten leiden dat minder mensen strafbare feiten plegen.oSpeciale preventie: is dat een dader die in aanraking is gekomen met de gevolgen van het overschrijden van een strafrechtelijke norm, de volgende keer wel twee keer zal nadenken, voordat hij nog eens iets dergelijks doet. Speciale preventie moet dus voorkomen, of ontmoedigen, dat de gestrafte wederom de fout in gaat.

oGenerale preventie: heeft als uitgangspunt dat ook anderen dan de gestrafte

lering trekken uit het feit dat er voor het plegen van een strafbaar feit straf opgelegd kan worden. De gestrafte moet een voorbeeld zijn dat potentiële wetsovertreders afschrikt.Als gesproken wordt van materieel strafrecht, dan heeft men het over de vraag wat een strafbaar feit is. Populairder gezegd: het materiële strafrecht bepaalt welk gedrag niet toegestaan is en welke personen daarvoor kunnen worden gestraft. Het gaat hierbij in de eerste plaats over strafbepalingen.➔Wetboek van Strafrecht Het formele strafrecht wordt ook wel het strafprocesrecht of de strafvordering genoemd.Het strafrecht bepaalt welke regels moeten worden gevolgd wanneer een norm van het materiële strafrecht (vermoedelijk) is overtreden.➔Wetboek van Strafvordering 3 / 4

Samenvatting grondtrekken van het nederlandse strafrecht 10e editie 2024 kronenberg de wilde 9789013175851 Het sanctierecht heeft betrekking op de voorwaarden waaronder bepaalde straffen mogen worden opgelegd en ten uitvoer gelegd. Het sanctierecht is zowel in het Wetboek van Strafrecht als in het Wetboek van Strafvordering te vinden.Wetboeken zijn wetten waarin het algemene deel van het strafrecht en het strafprocesrecht is opgenomen. Het strafrecht dat in de wetboeken is opgenomen, duidt men vaak aan als het commune strafrecht.In de bijzondere strafwetten (Wegenverkeerswet, Opiumwet etc.)treft men strafbepalingen aan die behoren tot het materiële strafrecht, maar vaak ook bevoegdheden die behoren tot het formele strafrecht.Het wetboek van Strafrecht

1.Boek I: regelt de algemene leerstukken van materieel strafrecht, zoals

strafuitsluitingsgronden en poging. Dit zijn algemene leerstukken, omdat deze van toepassing zijn op alle delicten die in het Wetboek van Strafrecht strafbaar zijn gesteld en in beginsel ook op alle delicten die in de bijzondere strafwetten zijn opgenomen (artikel 91 Sr).

2.Boek II en boek III: bevatten uitsluitend strafbepalingen: omschrijvingen van gedrag dat strafbaar is, met daarbij een aanduiding van de maximale straffen die mogen worden opgelegd.

oBoek II: misdrijven

oBoek III: overtredingen

Rechtsmiddel = een middel om de beslissing aan te vechten bij een hogere instantie (boek III Wetboek van Strafvordering).Hoofdstuk 2 – Inleiding materieel strafrecht De strafbepaling in de meest volledige vorm bestaat uit een delictsomschrijving, een kwalificatie- aanduiding en een strafbedreiging. De delictsomschrijving geeft aan welke ongewenste gedraging de wetgever strafbaar heeft willen stellen. De kwalificatie-aanduiding maakt duidelijk hoe het gedrag in juridisch opzicht moet worden benoemd. De strafbedreiging bepaalt welke soort straf mag worden opgelegd en wat het maximum daarbij is.De inhoud van een strafbaar feit in materieelstrafrechtelijk zin kan gedefinieerd worden als: een strafbaar feit is een menselijke gedraging die valt binnen de grenzen van een wettelijke delictsomschrijving, die wederrechtelijk is en aan schuld te wijten.

MG DO W V

• / 4