Strijd om erkenning Elk individu moet net zo streven naar de dood van het andere als het zijn

Ethiek Hegel Strijd om erkenning  ‘Elk individu moet net zo streven naar de dood van het andere als het zijn eigen leven in de waagschaal legt’  Fundamentele Filosofie  een strijd die plaatsvind tussen mensen onderling Mensen proberen onderling zoveel mogelijk hun eigen leven te leven  dit kan ten koste gaan van levens van anderen. Je eigen leven manifesteren willen we allemaal  daarin zijn we gelijke Meester-knecht dialectiek  de meester onderwerpt de knecht aan hem, die zal hem gehoorzamen.Maar hij doet het niet voor de redenen van de meester maar uit angst voor die meester. Er is altijd wrok en verzet. Het kan zijn dat de knecht machtiger wordt en het dus om zou draaien. Zo zal er altijd een strijd zijn.Hegel vind dat we elkaar moeten erkennen. Hegel: als we de behoefte en veiligheid in elkaar erkennen, zouden we dan niet de machtsstrijd op kunnen geven? Kunnen we elkaar niet gewoon erkennen in gelijken  het goede leven Het goede leven  Op het niveau van het goede leven erkennen de knechten elkaar daarom wederzijds als vrije en gelijke burgers die in en door hun wederkerige handelen op hun specifieke wijze bijdragen aan de verwerkelijking van het goede leven. De knechten erkennen elkaar omdat ze zichzelf in de ander herkennen d.w.z. omdat ze inzien dat ze in de ander tot zichzelf verhouden.Hegels rechtsfilosofie  Georganiseerde vrijheid  in de rechtsstaat wordt de wederzijdse erkenning geïnstitutionaliseerd, waardoor de spanning tussen respect voor het individu en voor de gemeenschap is verzoend.

• Mensen leven onderling in een gevecht om erkenning  Hegel
• De staat kan wederzijdse erkenning borgen  zodat de strijd niet nodig heeft
• Dit heeft vrijheid tot gevolg  lijd tot een goed leven

Axel Honneth Probeert het idee van strijd om erkenning meer body te geven Hij reageerde op faucoult  was het er niet mee eens dat hij alles terug bracht tot macht Erkenningsfilosofie Justice as fairness of communicatie als rationale wezens is belangrijk voor de samenleving, maar veel

fundamentele:

Mensen creëren hun wereld nooit from scratch  je komt in een wereld waar de betekenissen al bestaan  mensen zijn ingebed in een holistisch web van betekenissen welke zij gezamenlijk produceren We zijn afhankelijk van de erkenning (mensen die ons zien als gelijkwaardig mens) van andere mensen om onszelf te kunnen beschouwen als individu. Wij ervaren ons als individu maar zijn van tevoren al ingebed door het web van betekenissen wat al bestond.We zijn als mensen in staat om hier beweging in te brengen. De norm veranderd met het leven. Is continu in beweging  ik en de gemeenschap zijn wederzijds van elkaar afhankelijk 1 / 2

Sociale constitutie  we zijn in contact met onze sociale omgeving, hier halen we onze normen en waarden vandaan. Voorbeelden waaraan we ons spiegelen. Ergens binnenin zit ons zelf. Die kern is maar de vraag of die er is, maar er zijn alleen maar schillen.Drie gebieden van erkenning Vorm van erkenning Betrokken relatie met anderen Betrokken zelfrelatie LiefdeFamilie en vrienden Zelfvertrouwen RespectAls rechtspersoon (in een rechtsstaat) Zelfrespect Sociale waardering Onderdeel van een gemeenschap (samenleving) Zelfwaardering Erkenning vanuit liefde leidt tot zelfvertrouwen  Selbstbewustsein Hechtingstheorie  leren hanteren van spanning tussen eigenheid en verbondenheid Kinderen leren vertrouwen op zichzelf door te zien dat de ouders er voor hun zijn.Door erkenning van onze eigenheid kunnen we op een veilige manier onszelf actualiseren zonder de verbondenheid kwijt te raken.Erkenning vanuit het recht leidt tot zelfrespect Wij zijn bij wet verplicht elkaar als gelijken te benaderen  Je moet elkaar respecteren Vanuit onze rechtspositie zijn we in staat om voor de eigen rechten op te komen en anderen op de overschrijding daarvan aan te spreken.Erkenning als waardevol burger leidt tot zelfwaardering Wordt je erkend in je unieke bijdrage aan de betekenis van de samenleving als geheel.Van betekenis zijn in de samenleving.Denk aan werk, lid zijn van een voetbalclub, muziek maken, af en toe een praatje maken met de buurman  eigenlijk alles wat je in de samenleving doet.Als er in de samenleving sociale strijd plaatsvind  die sociale strijd laat zien dat er ergens miskenning is, geen erkenning plaats vindt. De strijd zal pas opgelost worden als de achterliggende claims erkent zouden worden.Sociale rechtvaardigheid is niet zo zeer iets dat je van buitenaf kan definiëren, maar het gaat om de ervaring van miskenning die laat zien dat er sprake is van ‘onrecht’. De morele grammatica van de sociale strijd. Honneth zet ervaring van erkenning en herkenning centraal en niet zo zeer het idee van rechtvaardigheid. Sociale strijd  roep om erkenning 1.Het sociale samenleven is constitutief voor ons ‘ik’  gaat aan ons zelf vooraf, de ervaring dat je iemand bent.

2.Wederzijdse erkenning maakt dat we ons kunnen actualiseren 3.Wederzijdse erkenning is op te delen in fundamentele gebieden  liefde, recht en sociale waardering 4.Miskenning leidt tot strijd, de redenen voor de strijd laten zien welke erkenning gemist wordt.

• / 2