Verpleegplan Douwe
SGLVG: Sterk gedragsgestoord licht verstandelijk
gehandicapt. 1 / 4
Inhoudsopgave:
Bladzijde 2: Inhoudsopgave
Bladzijde 3 t/m 4: Casus Douwe
Bladzijde 5 t/m 10: Signs & Symtoms van Douwe
Bladzijde 11 t/m 13: Disfunctionele Signs & Symtoms van Douwe
Bladzijde 14 en 15: Disfunctionele patronen van Douwe
Bladzijde 16: De verpleegkundige problemen; prioritering
Bladzijde 17 t/m 27: Uitgewerkte PESDIE’s
Bladzijde 28: Bronnenlijst
Bladzijde 29: Bijlage 1 Multidisciplinaire richtlijn agressie en
geweld in de werksituatie.
Bladzijde 33: Bijlage 2 MZ Gehandicaptenzorg SAW 4
2 2 / 4
Casus Douwe:
Voorgeschiedenis Douwe is geboren als zevende kind. Hij heeft één broer en vijf zussen. De geboorte van Douwe was zeker niet gepland en door de beide ouders van Douwe niet gewenst. Zijn zussen vonden het kleintje wel leuk. Voor moeder was Douwe een echte handenbinder. Zij had het al druk genoeg om een gezin met zes schoolgaande kinderen draaiende te houden.Wanneer zij ’s morgens probeerde iedereen op tijd de deur uit te werken, kon zij er maar slecht tegen als Douwe zich dan ook nog eens liet horen.Zij zette hem dan in de box en liet hem krijsen.Douwe had al snel in de gaten dat hij flink van zich moest laten horen om de aandacht te krijgen. Wanneer iedereen thuis was vroeg hij erg veel aandacht. Hij maakte lawaai, gilde en sloeg zichzelf. Als dan een van zijn zussen aandacht aan hem schonk kalmeerde hij wel. Dan kon hij heel tevreden op schoot zitten of samen een spelletje doen.Als Douwe 4 jaar oud is heeft hij zich ontpopt als een driftige kleuter die volgens zijn moeder onhandelbaar was geworden. Hij luisterde niet naar zijn moeder, sloeg en schopte haar. Alleen als zijn vader thuis was deed hij dat niet. Zijn vader liet hem links liggen en als Douwe boos was op zijn moeder, liet hij altijd een van de dochters zich ermee bemoeien.Douwe ging naar de kleuterschool in het dorp. Maar al snel begonnen daar ook de problemen. Douwe reageerde vaak heel agressief naar andere kinderen en wanneer hij geen aandacht van de juf kreeg probeerde hij die te krijgen door een ander kind te slaan of aan de haren te trekken. Het duurde dan ook maar een paar maanden tot het moment dat de ouders van Douwe besloten dat hij niet meer de handhaven was in het gezin en uiteindelijk werd hij op 6-jarige leeftijd opgenomen in een instelling voor kinderen met een verstandelijke beperking.Verloop In de afgelopen dertig jaar heeft hij vele instellingen van binnen gezien; dit is zijn zevende plekje. Alle overplaatsingen zijn voortgekomen vanuit het feit dat zijn gedragingen dermate problematisch waren dat hij binnen de leefgroep niet meer te handhaven was. Groepsgenoten waren bang van hem en het gebeurde regelmatig dat hij de huiskamer verbouwde.Groepsleiding kwam in conflict omdat zij binnen de leefgroep alleen nog maar als politieagent werkzaam leken en constant bezig waren om de groepsgenoten van Douwe tegen hem te beschermen. Ook is het verschillende keren voorgekomen dat groepsleiding vertrok omdat ze bang waren van zijn agressie. Tijdens een opname in Willem Arntz Hoeve waar hij een jaar verbleef voor observatie is Douwe gediagnosticeerd met een dubbele diagnose. Naast zijn verstandelijke beperking lijdt Douwe aan een
3 3 / 4
antisociale persoonlijkheidsstoornis. Er wordt geadviseerd om hem een zwaar gestructureerde omgeving te bieden en medicatie.Huidige situatie Douwe is momenteel 36 jaar en woont in een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking op een zogenaamde “SGLVG groep” (sterk gedragsgestoord licht verstandelijk gehandicapt). Het is een groep waarin
- dames en 4 heren leven. Twee van de heren hebben een ernstige
- / 4
cannabisverslaving. De andere mannelijke bewoner is regelmatig in aanraking geweest met justitie vanwege diefstal. Op één na roken alle bewoners; iets wat erg belangrijk voor hen is. Elke bewoner in de groep heeft zijn/haar eigen afspraken en dagprogramma. Alleen wordt er naar gestreefd om gezamenlijk de maaltijd te gebruiken en ’s avonds samen koffie te drinken. Dit gebeurt dan in de huiskamer. Na half 10 gaan alle bewoners naar hun eigen kamer die voor de nacht wordt afgesloten om zo onderlinge problemen te voorkomen.Vanaf het moment van opname op deze groep is Douwe vooral verbaal erg agressief. Hij dreigt naar medebewoners dat hij hun kamer “kort en klein slaat”, “de boel in de fik steekt” en “ze vermoordt”. Vooral de drie dames op de groep vinden dit eng en spreken die angst ook uit, hetgeen Douwe geweldig vindt. Hij weet goed wat het effect is van zijn woorden en geniet daar zichtbaar van. Hij heeft een heel strak dagprogramma waarin van uur tot uur beschreven is wat hij mag/moet doen, wanneer hij mag roken en koffie drinken en wanneer hij weer naar bed moet. Hij heeft zoveel als mogelijk is vaste groepsleiding die goed op de hoogte is van alle afspraken rondom Douwe en het dagprogramma. Dit alles is een grote belasting voor groepsleiding; zij moeten erg op hun hoede zijn want Douwe probeert constant de grenzen te verleggen en te marchanderen met de afspraken.Ook op deze groep is het zover gekomen dat groepsleiding niet meer op deze groep wilde werken omdat Douwe daar woont.Naast de omgang met zijn groepsleiding heeft Douwe nauwelijks contacten. Een keer in de zes weken wordt hij op vrijdagmiddag opgehaald door Henk, de afdelingspsycholoog. Hij mag dan met Henk mee naar huis en blijft daar tot ’s avonds. Henk breng hem dan naar bed. Dit contact met Henk is erg belangrijk voor Douwe en wanneer hij met Henk op stap is geeft hij ook aan dat “het allemaal wel moeilijk is met hem”. Wanneer Henk hier dan op doorvraagt zegt ie dat hij ‘het ook niet meer weet’.De afgelopen maanden is het gedrag van Douwe erg verslechterd. Hij is nu niet meer alleen vooral verbaal agressief maar ook lichamelijk. Hij heeft al een paar keer met meubilair gegooid, bijna alle ruiten zijn al aan diggelen geweest en ook medebewoners kregen een flinke klap van hem. Niet alleen medebewoners zijn bang; ook groepsleiding en dan met name de vrouwen, durven niet meer alleen met hem te zijn.