0 De standaardfoutenlijst

• De standaardfoutenlijst

 

Formuleringsfouten:

1.Dubbelop 1.1 onjuiste herhaling 1.2 tautologie 1.3 pleonasme 1.4 contaminatie 1.5 dubbele ontkenning 2.Fouten met verwijswoorden 2.1 onjuist verwijswoord 2.2 onduidelijk verwijzen 3.Incongruentie 4.Dat/als-constructie 5.Foutieve samentrekking 6.Foutieve beknopte bijzin 7.Zinnen onjuist begrenzen 7.1 losstaand zinsgedeelte 7.2 zinnen ten onrechte samenvoegen 8.Onjuiste inversie 9.Geen symmetrie      

  1 / 4

• Dubbelop

Van dubbelop is sprake als iets op de een of andere manier twee keer wordt gezegd. Er zijn vijf verschillende 'dubbelop'-fouten.  1.1 Onjuiste herhaling Als een vast voorzetsel ten onrechte twee keer wordt gebruikt, is dat een onjuiste herhaling.OnjuistJuist

Voor een toename van het aantal orgaandonoren zijn de afgelopen jaren al heel wat campagnes voor gehouden.Voor een toename van het aantal orgaandonoren zijn de afgelopen jaren al heel wat campagnes gehouden.  1.2 Tautologie Als hetzelfde twee keer wordt gezegd, meestal met verschillende woorden van dezelfde woordsoort (synoniemen), heet dat tautologie.OnjuistJuist De president kreeg van de pers veel kritiek op zijn uitspraken,

maar steeds kon hij echter rekenen op waardering van de bevolking.De president kreeg van de pers veel kritiek op zijn uitspraken, maar steeds kon hij rekenen op waardering van de bevolking.  1.3 Pleonasme Bij een pleonasme wordt een deel van de betekenis van een woord(groep) nog eens door een ander woord uitgedrukt. Dat andere woord is meestal van een andere woordsoort.Onjuist

Juist

De meeste slachtoffers van het consumptievuurwerk rond oud en nieuw zijn minderjarige kinderen.De meeste slachtoffers van het consumptievuurwerk rond oud en nieuw zijn kinderen.Het aandeel Nationale-Nederlanden is naar beneden gekelderd door allerlei problemen binnen het bedrijf.Het aandeel Nationale-Nederlanden is gekelderd door allerlei problemen binnen het bedrijf.  1.4 Contaminatie Als twee woorden of uitdrukkingen worden verward en ten onrechte worden vermengd, heet dat een contaminatie.Onjuist

Juist Het kost duur Het is duur; het kost veel Mijn tas is kwijt Mijn tas is weg; ik ben mijn tas kwijt Nachecken Nakijken; checken Zich irriteren aan Zich ergeren aan; irriteren Zoiets dergelijks Iets dergelijks; zoiets

  2 / 4

Landhuis Oud-Amelisweerd behoort tot een van de best bewaarde achttiende-eeuwse edelmanswoningen in Nederland.LandhuisOud-Amelisweerd

behoort tot de best bewaarde achttiende-eeuwse edelmanswoningen in Nederland.

Of:

Landhuis Oud-Amelisweerd is een van de best bewaarde achttiende-eeuwse edelmanswoningen in Nederland.  1.5 Dubbele ontkenning In zinnen met een werkwoord dat al een ontkennend karakter heeft (voorkómen, misbruiken, verbieden, weerhouden, nalaten) wordt soms ten onrechte een tweede ontkenning toegevoegd.OnjuistJuist Hoe kun je bij zoveel stembiljetten voorkomen dat er bij het tellen geen fouten worden gemaakt?Hoe kun je bij zoveel stembiljetten voorkomen dat er bij het tellen fouten worden gemaakt?

Of:

Hoe kun je bij zoveel stembiljetten ervoor zorgen dat er bij het tellen geen fouten worden gemaakt?     

  3 / 4

• Fouten met verwijswoorden

Onjuist verwijzen 2.1 Verwijswoorden wijzen meestal terug naar een eerdergenoemd woord en soms vooruit naar een woord dat verderop in de zin staat. Het woord of de woordgroep waarnaar een verwijswoord terugwijst, heet het antecedent.Om te bepalen welk verwijswoord je moet gebruiken, moet je eerst het antecedent zoeken. Kies daarna met behulp van dit schema een correct verwijswoord.Antecedent Persoonlijk voornaamwoord Bezittelijk voornaamwoord Aanwijzend voornaamwoor d Betrekkelijk voornaamwoord Mannelijk de- woord hij, hem zijn deze, die die Vrouwelijk de- woord zij, ze, haar, bij niet-

personen:

ze haar deze, die die het-woord (onzijdig) hetzijn, z'n dit, dat dat Meervoudige zelfstandige naamwoorden

onderwerp:

zij, ze lijdend

vw: hen, ze

na

voorzetsel: hen,

ze meewerkend vw.zonder

voorzetsel:

hun, ze hun deze, die die

  Hij, zij (ze) of het; hem of haar; zijn of haar?  Er zijn mannelijke (m), vrouwelijke (v) en onzijdige (o) woorden. Veel vrouwelijke woorden mogen ook mannelijk gebruikt worden: m(v). Het geslacht van een woord staat in het woordenboek.Onzijdige woorden zijn het-woorden.Verwijs naar onzijdige woorden met het en zijn.Namen van landen, provincies, steden en clubs en verkleinwoorden zijn

het-woorden:

I.Naarden (o) is blij met zijn vestingwerken, die tot de mooiste van Nederland behoren.  Mannelijke woorden zijn de-woorden.Verwijs naar mannelijke woorden met hij,

hem en

zijn:

I.Mijn klassieke radio (m) deed het niet meer, maar gelukkig kon hij gerepareerd worden.  Vrouwelijke woorden zijn de-woorden.Verwijs naar vrouwelijke woorden met zij,

ze en

haar:

I.De

wijkvereniging (v) vroeg haar leden toestemming voor een contributieverhoging.Aan

sommige woorden kun je zien dat ze vrouwelijk zijn:

Vrouwelijke personen en dierende stewardess, de wolvin, het meisje, het zusje, het wijfje.de-woorden op de volgende uitgangen (minder)heid, (geschiede)nis, (beweg)ing, (vriend)schap, (gewoon)te, (waar)de, (polit)ie, (tovenar)ij, (polit)iek, (biblio)theek, (universi)teit, (na)uur, (kom)st. 

• / 4