1. Meinderts, Koos, De zee zien, 2015

Leesverslag 4

• Meinderts, Koos, De zee zien, 2015
• Samenvatting

Het verhaal beslaat 113 pagina’s en begint met een proloog waarin de bijna jarige Kees - de ik-figuur, die zeventig wordt over een week - vertelt over hoe zijn vriend, de zestienjarige Jan, zingend tegen een schoorsteenpijp omhoog klimt. Hij hoort hem nog iets roepen, maar kon niet verstaan wat. Hij vraagt zich af of hij riep: “Ik heb de zee gezien!” Vervolgens is Jan uit de pijp gevallen. Hij was op slag dood. Kees rent naar huis en doet alsof hij van niets weet. Als zijn vader hem vertelt dat Jan dood is, reageert hij verbaasd. Op dat moment beseft hij pas echt dat Jan er niet meer is.Kees heeft gedurende zijn leven nooit iemand vertelt dat hij getuige was van de val van Jan. Als hij jarig is geeft hij een feest, omdat zijn kinderen dat willen, maar hij zal ze nooit vertellen over Jan.Hierna begint het eigenlijke verhaal, dat wordt aangegeven met het jaartal 1959. Het deel dat over 1959 gaat, bestaat uit 39 korte hoofdstukjes. Op een gewone dag gaat de vijftienjarige Kees vissen onder aan de Witbrug. Jan komt op dat moment met veel geweld in zijn leven. Hij eist ‘zijn’ visplek op en geeft Kees een pak slaag. Aan deze eerste ontmoeting met Jan houdt Kees een bloedneus en een blauw oog over.Dan blijkt Kees beet te hebben. Samen halen ze de vis binnen; het blijkt een snoek te zijn.Jan is anders dan alle andere jongens die Kees kent. ‘Ik wilde weten wie hij was en om die reden wilde ik zijn vriend zijn en niet omdat hij aardig was, want dat was hij niet, niet altijd.’(p. 46) Kees, die opgroeit in een groot katholiek gezin, moet maar wat wennen aan de eigenzinnige trekjes van Jan, maar hij sluit hem ook direct in zijn hart. En niet alleen Jan, want hij wordt ook nog smoorverliefd op Jans tweelingzus Marijke. Zij vergezelt Jan als deze naar de Witbrug komt om samen met Kees de snoek vrij te laten. Marijke fotografeert de jongens en de snoek. Dat Jan er ook een bijzondere relatie met Marijke op na houdt, wordt later in het verhaal steeds duidelijker. Beide jongens zien elkaar op een gegeven moment bijna dagelijks: Kees praat over het leven en Jan luistert en ondertussen roken ze sigaretten.

De gezinnen van beide jongens verschillen erg: Kees' ouders zijn Rooms-

katholiek. De moeder van Jan is ook katholiek maar niet erg fanatiek en de vader van Jan gelooft niet. Ze runnen een bloeiende fotografiezaak. Als Kees een keer op een vrijdag bij Jan eet, wil hij het stukje vlees niet aannemen, omdat hij dat als katholiek op vrijdag niet mag eten. De vader van Jan dringt er bij hem op aan om het toch op te eten, omdat hij het wel kan gebruiken en merkt vervolgens op: "Het geloof is mooi maar je moet er geen last van hebben." (p. 33) Dat heeft Kees duidelijk wel, hij zit vol schuldgevoelens, iets waarvan Jan helemaal geen last schijnt te hebben.Jan weet van Kees gevoelens voor Marijke en vindt het prima: "Dan zijn wij nu niet alleen vrienden, maar ook broertjes.” (p.77) Maar vervolgens merkt Jan tot Kees zijn verbazing op:”Mooi, heb ik niet voor niks met haar geoefend" (p. 78). Later wil Jan hem leren hoe hij een bh los moet maken, maar dat vindt Kees maar niks.In de tuin van Piet van Vliet – de tuinder waar Kees een bijbaantje heeft - staat een verlaten fabrieksschoorsteen. Jan vraagt zich af of je van daarboven de zee zou kunnen zien. Kees moet zweren dat hij er mee op zal klimmen "op een nader te bepalen datum". Kees hoopt dat die nooit komt, maar dat doet hij wel. Natuurlijk sleurt Jan Kees mee, die daar helemaal geen zin in heeft. Dat is toch veel te

• / 1