Casus De balans hervinden na een huilbaby.

Casus ‘De balans hervinden na een huilbaby’.Heidi en Ronald hebben 2 kinderen. Dion van 2,5 jaar oud en Ryan van 10 maanden oud.Ryan is een huilbaby en de ouders hebben een strak schema mee gekregen van het ziekenhuis omdat het belangrijk is voor Ryan om op vaste tijden te eten, spelen, badderen en slapen.Nog steeds huilt Ryan veel en slapen is een drama. Ronald heeft bewakingscamera’s in de slaapkamer van Ryan geplaatst en een monitor in de woonkamer en slaapkamer van Heidi en Ronald.Zodat zij dus altijd Ryan in de gaten kunnen houden. De kleine Dion heeft af en toe peuterbuien.

Heidi heeft een probleem. Zij heeft het gevoel dat zij de hele dag alleen maar bezig is met de kinderen. Aan het huishouden komt zij niet toe en ze heeft nooit een moment voor zichzelf.In haar hoofd heeft zij nog altijd dat strakke schema zitten en ze probeert zich daar obsessief aan te houden. Je kunt je voorstellen dat dat vaak niet lukt en voor haar gevoel loopt ze dan achter en wordt ze ontzettend gestrest. Tevens heeft zij sterk het gevoel dat ze niet voldoet als moeder.

Opvoedingsvraag:

Hoe kan ik de balans vinden tussen genoeg aandacht voor mijn kinderen, het huishouden en mijn eigen behoeftes?

Ontwikkelingstaken:

Wat belangrijk is voor Ryan rond deze leeftijd is de ontwikkeling van de spiergroei en verharden van de botten. Ook moet Ryan beginnen met kruipen, brabbelen en het grijpreflex moet zich gaan ontwikkelen. Het besef komt dat hij interactief kan spelen. Het herinneringsvermogen neemt toe en Ryan gaat zich emotioneel hechten aan de verzorgers.In deze tijd kan hij angstig zijn voor vreemden en nieuwe objecten.

Ontwikkelingsopgaven:

Wat belangrijk is voor Heidi en Ronald is om Ryan lekker te laten kruipen en spelen waaronder ook op de buik, dit stimuleert de borst- en nek spieren. Ryan moet gestimuleerd worden in het grijpreflex door hem veel verschillende soorten speeltjes aan te bieden. Dit kan tevens ook iets anders zijn bijvoorbeeld een babyborsteltje e.d. alles is interessant. Er moet veel worden gesproken tegen Ryan en veel dingen benoemen, dit stimuleert het brabbelen. Veilige omgeving voor Ryan creëren om in te kruipen en spelen. Door veel interactie met de verzorgers wordt het hechtingsproces in werking gezet, dit is belangrijk voor het veiligheid gevoel van Ryan.

• / 3

Balansmodel Draaglast Draagkracht

Ontwikkelings-, opvoedingstaken en levenstaken

Kind-/ ouder-/ gezinsvaardigheden

Risicofactoren (-) Beschermende factoren (+) I Microsysteem

• Huilprobleem
• Slaapprobleem
• Verwaarlozing oudste

kind

• kindfactoren

De ontwikkelingstaken zijn op niveau

• Laag zelfbeeld
• Stress
• Uitputting
• Over beschermende

ouders

• ouderfactoren

Ouder is gemotiveerd om het goed te doen Zorgzame persoonlijkheid

• Het moeten werken

volgens een schema

• Geen tijd voor zichzelf
• Schuldgevoel jegens

oudere kind

• Moeite bijhouden

huishouden

• gezinsfactoren

Affectieve gezinsrelatie Opvoedingscompetentie II Mesosysteem

• Isolement
• Geen sociale

bindingen

• sociale (gezinsfactoren n.v.t

n.v.t

• Sociale (buurt)

factoren n.v.t III Macrosysteem 2 / 3

1.Huilbaby: Een baby wordt als ’huilbaby’ gezien als hij langdurig huilt dat wil zeggen, meer dan twee uur per dag (meerdere uren per dag). en waarvan de omgeving niet kan achterhalen wat de oorzaak is (M.M.W. Oosterhof-van der Poel, 1999). Dit kan een risicofactor zijn, omdat de baby medisch gezien klachten kan hebben. Ook kan de baby hechtingsproblemen ontwikkelen, omdat de ouders de baby niet begrijpen. Dat kan later weer tot gedragsproblemen kan leiden. Bij een groot deel van de kinderen die kampen met een gedragsprobleem, is hechtingsproblematiek één van de oorzaken daarvan. Deze kinderen waren vaak ook een huilbaby. De baby zendt dus eigenlijk een boodschap uit die om begrip en ingrijpen vraagt (M.M.W. Oosterhof-van der Poel). Een huilbaby kan ook voor spanningen in de omgeving zorgen, wat de baby aanvoelt. Dit komt het huilen niet ten goede (S.Kitzinger, 1990).

2.Slaapprobleem: Een kind met een slaapprobleem, kan moeite hebben met inslapen, huilen op bedtijdmomenten en/of op doorslaapmomenten (L.Driesen, 2004). Hierdoor kan het kind zich minder goed in zijn vel voelen. Men heeft vastgesteld dat slechte slapers een lage zintuigelijke drempel hebben (L.Driesen, p.14). Dit kan leiden tot zich minder goed kunnen aanpassen in situaties, sociaal contact minder opzoeken en minder regelmaat in gewoonten vertonen. De omgeving wordt wakker gehouden, wat tot meningsverschillen tussen beide ouders en stress kan leiden. Stress en conflicten kunnen ook in een ver stadium tot mishandeling uitlopen. De kinderen kunnen overdag prikkelbaar en gespannen zijn, door slaaptekort, wat zich tot gedragsproblemen of angstigheid kan ontwikkelen. Een gevolg van slaaptekort kan ook leiden tot vermoeidheid (L.Driesen).

3.Verwaarlozing oudste kind:

Zodra er niet wordt opgevoed als het nodig is, en het kind geen ondersteuning en begeleiding in zijn ontwikkeling krijgt is er sprake van verwaarlozing (J.E.Rink, 1995).Onder andere als er niet genoeg met het kind gecommuniceerd wordt, zowel verbaal als non-verbaal. Als de ouders te weinig grenzen stellen, kan het kind geen of weinig ervaring opdoen wat sociale grenzen betreft. Het gevolg van weinig of geen sociale contacten kan er toe leiden dat de hersenen zich niet goed ontwikkelen bij jonge Moeder heeft geen inkomen

• sociaal-economische

gezinsfactoren Vader heeft een inkomen n.v.t 7 culturele factoren n.v.t Een ouder is werkloos

• Maatschappelijke

factoren Een ouder werkt

• / 3