Het boek begint midden op het slagveld, het geluid van rondvliegende kogels is goed te

Het boek begint midden op het slagveld, het geluid van rondvliegende kogels is goed te horen. De Ik-verteller is een Nederlander die in 1940 weg is gevlucht uit Nederland en nu vecht met Partizanen tegen de Duitsers met de Russen, de groep bestond uit Bulgaren, Tsjechen, Hongaren en Roemenen, het speelt zich dus waarschijnlijk af in het Oostblok. Hij heeft geen contact met zijn medestrijders, behalve met een Spanjaard waar hij in het Frans mee communiceert. Hij vertelt over zijn leven, hoe hij was opgepakt door de Duitsers en 3 jaar in een tuchthuis zat voordat hij ontsnapte, hoe hij weer werd opgepakt en in een concentratiekamp werd gezet en weer ontsnapte en hoe zijn sprong uit de trein, omdat hij weer was gearresteerd, leidde in een lange wandeling vanuit Saksen dichtbij de Zwitserse grens naar het Oostblok. Als hun gesprek eindigt zijn de Partizanen op de heuvel en hebben zij bijna alle Duitsers uitgeschakeld, de ik- persoon heeft ook 5 Duitsers die uit een huis kwamen rennen vermoord. Als hij bij een café aankomt waar al zijn medestrijders rusten moet hij van de sergeant in het stadje kijken voor boobytraps, dit maakt hem woedend, maar er is wel veel water te vinden wat hem verblijd. Hij merkt dat het een pas verlaten dorp is, zo ziet hij een villa, waar hij in gaat kijken en ziet hij soep in de keuken en een in paniek achter gelaten dure sjaal. Hij zocht voor mensen in het huis, maar vond alleen een heerlijk warm bad waar hij van genoot. Hij gaat na het uitzoeken van een nieuwe outfit en het scheren van zijn lichaam slapen op de bank. Zijn rust werd verstoord door de deurbel, er stond een Duitsers voor de deur die vroeg of hij de bewoner van het huis was. De Duitsers hadden het stadje weer verovert en hij was 'de zoon des huizen'. De Duitsers mogen in het huis wonen, maar niet in bepaalde kamers van de ik komen. Ze gedragen zich erg goed. Er komt een rustige periode voor de ik aan waarin de ik het huis probeert eigen te maken. Hij is heel benieuwd wat er in de gesloten kamer zit, hij zoekt dus mogelijkheden om hierin te komen. Op een dag pakt hij de ladder en wilt hij via het raam de gesloten kamer in, totdat er iemand aan hem vraagt of hij de glazenwasser is. Het blijkt de bewoner van de villa, de ik heeft dus ook zijn kleding aan. De ik gaat naar boven en schiet de eigenaar dood, ook zijn paniekerige vrouw die uit de badkamer komt vermoord hij door haar te wurgen. Ineens ziet hij dat de deur van de gesloten kamer open is en er licht schijnt, er blijkt een oude man van 96 te zijn, Herr Hauptmann. Hij verzorgt veel vissen in de kamer en verzorgt die al 80 jaar lang. Er vallen veel bommen in de stad, het verandert weer in een oorlogsgebied. Hij gaat op zijn kamer slapen en word wakker van het gebonsd van een Duitse officier die laat weten dat de Russen zullen winnen en dat zij samen moeten proberen te ontsnappen. De ik trekt zijn militaire kleding weer aan en de officier weet dat hij zal sterven, hij vraagt of hij zich eerst man scheren, maar de ik gooit hem in de kelder en doet de deur dicht. De Ik gaat naar de oude man en vertelt dat hij zich niet Duits moet uitlaten, dus geen Heil Hitler. De Partizanen komen het huis binnen en hij ziet de Spanjaard weer. Hij vertelt over zijn gevangenen in de kelder. Die officier heeft een grote wond op zijn keel, een mislukte zelfmoordpoging. Hij word mishandeld en opgehangen met de snaren van de piano. De ik ging opzoek naar de oude man en zag het hele aquarium gesloopt, de oude man was verdronken door de Partizanen en

• / 1