Het prachtige risico van onderwijs Biesta hoofdstuk 2,4,6 7

Het prachtige risico van onderwijs – Biesta hoofdstuk 2,4,6 & 7

Hoofdstuk 2:

De term communicatie wordt over het algemeen gezien als de overdracht van informatie tussen twee personen. Volgens Biesta schiet deze manier van kijken naar communicatie tekort.Dewey’s omschrijving van communicatie: het tot stand brengen van samenwerking in een activiteit van partners waarin de activiteit van eenieder wordt gemodificeerd en gereguleerd door die samenwerking. Het is een proces waarin iets letterlijk gemeenschappelijk wordt gemaakt in ten minste twee centra van gedrag.Communicatie is volgens Dewey een eigenschap van gedrag en het is een betekenisgevend en betekenis gestuurd proces. Dewey stelt dan ook dat communicatie een belangrijke rol speelt in het onderwijs, de interactie tussen de docent en het kind is dan cruciaal.Om communicatie in het onderwijs te laten slagen is er participatie nodig. Er kan volgens Dewey alleen participatie zijn als er een gezamenlijk doel is en als er sprake is van belang.

Hij maakt dan ook een verschil tussen training en onderwijs:

Training -> degenen die leren delen niet in de manieren waarop hun activiteiten worden gebruikt Onderwijs -> situaties waarbij iemand activiteiten deelt Elkaar begrijpen betekent dat voorwerpen en geluiden voor iedereen dezelfde waarde heeft.Door samenwerking en gedeelde ervaringen gaat men elkaar begrijpen, want als men dezelfde betekenis heeft van een voorwerp, denk je hetzelfde. Dewey heeft dan ook een communicatiegerichte benadering.Educatieve participatie: één partij leert ervan, door zich aan te passen aan de andere partij

Non-educatieve participatie: participatie met de kijk van iedereen

De kwaliteit van het contact tussen twee mensen is heel belangrijk.Deconstructie -> iets wat zich voordoet

Hoofdstuk 4:

In dit hoofdstuk wordt aangegeven dat de term ‘leren’ iets minder kracht moet krijgen. Leren wordt neergezet als iets wat goed is en wenselijk. Daarnaast is het tegenwoordig het idee dat je als het ware ‘levenslang’ leert.

Een aantal ontwikkelingen in het onderwijs:

-De invloed van nieuwe theorieën over leren -Postmoderne kritiek op autoritaire manieren van lesgeven -Het feit dat er steeds meer betrokken zijn bij leren -De individualiserende invloed van neoliberaal beleid en politiek op onderwijs Subjectificatie is gericht op emancipatie Permanente educatie = een relationeel concept Levenslang leren = een individualistisch concept Er is een idee dat leren natuurlijk is

• / 1