In dit verslag staat beschreven wat een

i In dit verslag staat beschreven wat een intramusculaire injectie inhoud, welke naalden je hiervoor kan gebruiken, complicaties, verpleegkundige aandachtspunten en een veelvoorkomend medicijn wat I.M geïnjecteerd word.Intramuscu lair injecteren Verpleegkunde 2e jaar 1 / 4

Inhoud Geschikte injectiegebieden kinderen.....................................................................................................4 De verboden plaatsen............................................................................................................................4 De gevaren.............................................................................................................................................4 Toedieningstechnieken bij een intramusculaire injectie........................................................................4 Hoeveelheid vloeistof per injectie..........................................................................................................5 Verpleegkundige aandachtspunten........................................................................................................6 Hydroxocobalamine...............................................................................................................................7

1 2 / 4

Intramusculaire injectie Een intramusculaire injectie (i.m.) betekent dat je een medicijn in een spier spuit (intra = in/binnen, musculus = spier). Omdat de spieren heel goed doorbloed zijn en dus veel bloedvaten bevatten, worden medicijnen gemakkelijk en snel in de bloedbaan opgenomen.Je kunt ook medicijnen die in het onderhuidse weefsel irritatie opleveren, door de stof zelf, of door de hoeveelheid vloeistof waarin ze zijn opgelost, intramusculair goed toedienen.Antibiotica bijvoorbeeld kun je niet s.c. maar wel i.m. toedienen. Verder is de hoeveelheid maximaal toe te dienen vloeistof groter, tot 15 ml, afhankelijk van de algemene lichamelijke toestand van de zorgvrager. Iemand van 1.96 meter met een lichaamsgewicht van 95 kilo kan meestal meer verdragen dan iemand van 1.55 meter die 47 kilo weegt.Helaas heeft i.m. injecteren echter ook nadelen. Naast de pijn en angst van de zorgvrager

voor de injectie, kan er ook beschadiging ontstaan van:

Zenuwbanen Bloedvaten Botweefsel Deze nadelen hebben alles te maken met de anatomie van de specifieke zorgvrager; je weet niet precies waar alle zenuwbanen en bloedvaten liggen. Om de eerste twee nadelen te voorkomen, kies je de injectieplaats zo, dat je de grote bloedvaten en zenuwbanen vermijdt.Het beschadigen van botweefsel gebeurt als je de naald te diep in het weefsel steekt. Dit is een technische fout van jou als verpleegkundige, maar bij sommige extreem vermagerde zorgvragers is het soms moeilijk te voorkomen. Daarom is het bij het klaarmaken van de injectie belangrijk om je dan al af te vragen hoe de zorgvrager aan wie je de injectie gaat toedienen, eruitziet. Bij extreem magere zorgvragers gebruik je een kortere injectienaald.Een ander nadeel is dat dit soort injecties meestal pijnlijk zijn en veel zorgvragers toch wat angstig zijn voor de injectie. Als de zorgvrager angstig is, verhoogt zijn spierspanning. Als je in een aangespannen spier prikt, is dit altijd pijnlijker dan in een ontspannen spier. Het is dan van belang dat je de zorgvrager helpt de spier te ontspannen.Injectienaald intramusculair Gebruik voor intramusculaire injecties een iets dikkere en langere naald, bijvoorbeeld 0,8 x 25-38 mm-naalden voor volwassenen. Voor kinderen wordt 16 mm aanbevolen. De lengte van de naald wordt ook bepaald door de dikte van de onderhuidse bindweefsellaag

2 3 / 4

Bepalen van de injectieplaats bij een intramusculaire injectie Hoe groter de spiermassa, hoe meer vloeistof de spier kan opnemen en verwerken. Daarom injecteer je i.m. bij voorkeur in de volgende

spieren:

De grote bilspier ofwel musculus glutaeus maximus. Deze spier is groot en erg goed doorbloed, waardoor resorptie van de injectievloeistof optimaal is. Vanwege de grootte van deze spier kun je de grootste hoeveelheid milliliters toedienen. In het bovenste, buitenste kwadrant van deze spier kun je veilig injecteren. In dit deel lopen namelijk weinig zenuwbanen en bloedvaten die in verbinding staan met de benen. Het bepalen van de juiste plaats van de injectie in de grote bilspier kan op twee manieren. Zoek onderaan de bil het zitbeen en trek een denkbeeldige lijn naar boven tot aan het hoogste deel van de bekkenkam. Trek een denkbeeldige lijn die de verticale lijn in twee stukken deelt. Het midden van het bovenste, buitenste kwadrant is de meest geschikte injectieplaats. Zet je duim op het hoogste punt van de bekkenkam in de zij van de zorgvrager. Strek je vingers en maak een cirkelende beweging. De kwart cirkel die binnen de reikwijdte van je hand valt, is over het algemeen het bovenste, buitenste bilkwadrant, en in het midden daarvan kun je injecteren.Houd hierbij wel rekening met de grootte van je hand. Als je heel kleine handen hebt en een grote zorgvrager of andersom, dan werkt deze methode niet en kun je beter de eerste methode gebruiken.De dijbeenspier ofwel musculus rectus femoris. Bij het injecteren in de dijbeenspier ga je te werk als bij de eerste methode van het injecteren in de bilspier. Nu bepaal je de plaats door precies in het midden van het been een denkbeeldige verticale lijn te trekken tussen lies en knieschijf. Vervolgens verdeel je de laterale (buitenkant) zijde in drieën: het middelste deel is nu de juiste plaats om te injecteren.De deltaspier ofwel musculus deltoïdeus in de bovenarm. Intramusculaire injecties in de bovenarm komen het minst vaak voor. Het wordt eigenlijk alleen gedaan wanneer het erg onpraktisch is in het bovenbeen of de bil te spuiten, bijvoorbeeld bij vaccinaties. Ook wanneer een zorgvrager meerdere intramusculaire injecties nodig heeft, kan het wenselijk zijn ook in de bovenarm te injecteren (wisselplaatsen). Er zijn injecties die volgens voorschrift in de musculus deltoïdeus toegediend moeten worden, zoals de DTP-vaccinatie (difterie, tetanus en polio). De geschiktste plaats is het bovenste derde gedeelte van de bovenarm.De naald wordt loodrecht op de bovenarm in de huid geprikt. Denk eraan dat er bloedvaten en zenuwen aan de buitenzijde van de arm lopen. Je mag de insteekplaats dus niet te laag kiezen.

• / 4