Nederlands onderwijs- en zorgstelsel

Hoorcollege 1 Nederlands onderwijs- en zorgstelsel 1.Regulier onderwijs 2.Speciaal basisonderwijs 3.Sociaal (voortgezet) onderwijs

Clusters:

1.Blinde, slechtziende kinderen 2.Dove, slechthorende kinderen 3.Motorisch en/of verstandelijk beperkte kinderen en langdurig zieke kinderen 4.Kinderen met gedragsstoornissen en/of psychiatrische problematiek

Clusters 3 en 4 zijn toegenomen dat kan komen door:

-Hogere bewustwording van ouders  snellere herkenning van problematiek -Minder tolerantie in de samenleving  sneller in het vakje ‘niet normaal’

Kritiek op het stelsel voor ingang passend onderwijs:

-Weer samen naar school: verkokerd stelsel, weinig stuurbaar

-Leerling gebonden financering (rugzakjes/LGF): aparte structuren met

ieder bureaucratie, groei speciaal onderwijs neemt toe ondanks LGF -Thuiszitters Passend onderwijs (2014)

Doelstellingen:

-“voor elke leerling een passend aanbod” Zowel de doelgroep als het eindresultaat is niet concreet gemaakt -Minder bureaucratie voor ouders en scholen (samenwerkingsverbanden) -Heldere verantwoordelijkheden en kosten beheersbaar Passend onderwijs was eigenlijk een verkapte bezuiniging -Meer hulp op maat, en meer thuisnabij Binnen de regio zou in principe elk soort zorg moeten worden aangeboden -Minder thuiszitters -Betere prestaties en betere loopbanen (onderwijs en arbeidsmarkt) van leerlingen met specifieke onderwijs- en ondersteuningsbehoeften 1 / 3

Eindevaluatie passend onderwijs

• kostenbeheersing

+ minder bureaucratie: vooral op bestuurlijk niveau, maar meer bureaucratie

voor scholen omdat ze moeten aantonen wat ze hebben gedaan voor een leerling

+ hulp sneller meer op maat: er zit expertise binnen het samenwerkingsverband

en wanneer meer nodig wordt dat extern geregeld +/- aandachtspunt is ervaren belasting en ondersteuning leerkrachten en afstemming onderwijs en jeugdhulp Bij homogene scholen vinden leerkrachten het lastig om kinderen te differentiëren en individueel te kijken naar het kind.

-Thuiszitters hardnekkig probleem: relatieve thuiszitters gestegen (wel

ingeschreven maar meer dan 4 weken afwezig) -pijnpunt zit bij complexe (comorbiditeit) problematiek

Centrale concepten en modellen:

Bio-ecologisch: Actualisatie van genetische mogelijkheden door ‘proximale

processen’: processen van steeds complexer wordende wederkerige interacties

tussen het individu en personen, objecten en symbolen in de nabije omgeving (interactie van kind met mesosysteem) Belangrijk in de interacties is

-Mate van kwaliteit:

-Mate van kwantiteit:

-Ruimte voor het kind: kunnen nemen van eigen initiatief

-Inhoud van interacties: kennisoverdracht

Dyanamisch model Ongunstige omstandigheden (interacties met omgeving) hebben invloed op welke genen aan en uit worden gezet. Dat bepaald dus de kwetsbaarheid en vatbaarheid voor stoornissen. Stress is een hele belangrijkrijk factor die genen aan en uit zetten. Timing is ook belangrijk. Hoe eerder de ongunstige omstandigheden hoe vatbaarder.-Problemen zijn gevolg van complex samenspel van factoren 2 / 3

-Belang van preventie, vroegtijdig signaleren -Oog voor invloed van de omgeving, zelfs op biologische processen

Wijze van vaststelling stoornis:

-Dimensioneel ipv categorisch: label wordt toegepast op uiterste van de

schaal: indicatie van de ernst maar we gaan uit van het hele spectrum

Repsonse – to introduction

-Meet een specifieke vaardigheeid op meerdere momenten over de tijd:

focus en groei -Gebruik indicaties van beperkte groei voor he intensivereb van instructie Stapsgewijze aanpak Hoe reageert een kind op aangepaste instructie, in een optimale leeromgeving -Gaat uit van een dubbele discrepantie Lage prestaties tov klasniveau Trage groei ondanks adequate instructie  non-responsers

• / 3