Ontwikkelingspsychologie is de studie naar patronen van groei,

Hoofdstuk 1 Ontwikkelingspsychologie is de studie naar patronen van groei, verandering en stabiliteit, gedurende het leven van conceptie tot dood (Feldman, 2019). Met als doel het leven van de mens te verbeteren.

Waarom ontwikkelingspsychologie : zodat we kunnen bijdragen aan

een beter leven door te weten wat gezond is en door te weten wat ‘normaal’ is kan je ook beter signaleren wat ‘afwijkt’ en hierop eventueel ondersteunen.Binnen de ontwikkelingspsychologie wordt er gekeken naar

-Ontwikkelingsfasen : typische fasen waarin de mens specifieke

ontwikkelingen heeft. Zoals puberteit 1.Prenatale periode conceptie-geboorte 2.Baby 0-1 jaar 3.Dreumes 1-2 jaar 4.Peuter 2-4 jaar 5.Kleuter 4-6 jaar 6.Basisschoolkind 6-10 jaar 7.Puberteit 10-14 jaar 8.Adolescentie 14-22 jaar 9.Jongvolwassenheid 22-35 jaar 10.Midden volwassenheid 35-55 jaar 11.Late volwassenheid 55-65 jaar 12.Oudere 65+ Dit zijn gemiddelde leeftijden, de grens is gebaseerd op biologische rijping zoals seksuele, mijlpalen, levensgebeurtenissen en dergelijken.Levensfasen lijken cultureel afhankelijk.Normatieve ontwikkeling is de algemene veranderingen die kinderen laten zien naarmate ze ouder worden. Bijv leren lopen, dit wordt beïnvloed door -omgevingsfactoren zoals tijd maatschappij, cultuur, religie -individuele ervaringen Ontwikkelingskenmerken zijn -cumulatief = vaardigheden en ervaringen bouwen op elkaar voort, ook uit vorige fase bijvoorbeeld tafels leren daarna wiskunde opdrachten kunnen maken.-Differentiatieproces = specifieke vaardigheden of eigenschappen die zich ontwikkelen uit algemene vermogens of capaciteiten, bijvoorbeeld kind kan eerst arm en benen bewegen en daarna lopen en rennen. 1 / 3

-Georganiseerd = een vaste, logische volgorde en is onomkeerbaar bijvoorbeeld kruipen, staan, lopen daarna voor altijd kunnen lopen.-Holistisch = de aspecten fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel veranderen samen in een persoon en integreren met elkaar bijvoorbeeld baby kan niet iets zien en gericht naar grijpen, er is dus geen coördinatie tussen deze twee, langzaam gaan deze twee samenwerken en ontstaat er een georganiseerde sens motoriek.

Ontwikkelingspsychologie kent gevoelige periodes :

Een specifieke tijdspanne waarin een kind bijzonder ontvankelijk is voor bepaalde ervaringen of prikkels. Tijdens deze periode is het kind extra vatbaar voor het leren van bepaalde vaardigheden of het ontwikkelen van bepaalde eigenschappen.Hierin is belangrijk dat de juiste stimulatie/invloeden zijn anders kan dit gevolgen hebben voor later. Dus geschikte en stimuleren omgeving voor kinderen tijdens cruciale ontwikkelingsfasen bijvoorbeeld leren lezen voor kinderen tussen 4 en 6 jaar of taalwerving tijdens de eerste levensjaren anders kans op taalachterstand .

Continu : heel geleidelijke ontwikkeling zonder een bruuske ommezwaai

of abrupte veranderingen opeens, dus steeds een beetje meer (Erikson)

Discontinu : ontwikkeling die abrupt verloopt, in aparte stappen waarbij

persoon zichtbare ‘sprongetjes’ maken in hun ontwikkeling. Grote verschillen is wat je eerst niet kon en nu wel, opeens iets nieuws kunnen.Kwantitatieve verandering = nieuwe vaardigheden vloeien automatisch voort uit al aanwezige vaardigheden en persoon krijgt als het ware steeds meer mogelijkheden erbij bijvoorbeeld van zitten naar kruipen naar lopen.Kwalitatieve verandering = elke fase levert nieuw gedrag op dat wezenlijk verschilt van het gedrag uit de vorige fase bijvoorbeeld van puberteit naar volwassenheid

Nature : staat voor alle erfelijke eigenschappen, karakteristieken,

capaciteiten en vermogens die mensen van hun biologische ouders erven bijvoorbeeld oogkleur. 2 / 3

Nurture : staan voor alle ervaringen die een persoon opdoet en de

kwaliteit van de sociale/fysieke omgeving waarin hij verkeert bijvoorbeeld opvoeding, invloed leeftijdsgenoten.Hoofstuk 2 ontwikkelingstheorieën

• ontwikkelingstheorieën

1.De psychosociale ontwikkelingstheorie (1950)– Erik Erikson = Wordt gebruikt om de sociale en emotionele ontwikkeling van een persoon te begrijpen. 8 levensfasen waarbij er in elk stadium een conflict, crisis of uitdaging opgelost worden. Een goede oplossing van zo’n sociale uitdaging leidt tot een voldoening gevend bestaan; een slechte oplossing is de oorzaak van psychische problemen.

Hierbij hoort :

Baby 0-18 maanden = fundamenteel vertrouwen vs wantrouwen = warme zorgzame ouders vs verwaarlozende mishandelende ouders Peutertijd 18 maanden-3 jaar = autonomie vs twijfel/schaamte = kind verwerft nieuwe mentale en motorische vaardigheden en willen voor zichzelf beslissen ouders gaan hierin redelijk mee vs een te strenge opvoeding Kleutertijd 3-6 jaar = initiatief vs schuld = kind speelt rol van volwassene na en ouders aanvaarden/ondersteunen deze doelgericht vs het nemen van initiatief van kind te veel beklemtonen Basischoolleeftijd 6-12 jaar = vlijt vs minderwaardigheid = oefenen vaardigheden met andere kinderen terwijl positieve ervaringen hebt vs teveel negatieve ervaringen Adolescentie 12-18 jaar = identiteit vs rolverwarming = mens probeert antwoord te krijgen op vragen wat ben ik, op basis van zelf gekozen waarden en beroepsambities fundament leggen vs als dit niet lukt dan rolverwarring Jongvolwassenheid 18-25 jaar = intimiteit vs isolatie = belangrijkste uitdaging voor mens bouwen van een liefdevolle

• / 3