Samenvatting niemandskinderen

Samenvatting niemandskinderen

Hoofdstuk 2: Te uwer eer en glorie

Narcistische bezetting= Wanneer het kind voornamelijk dient ter opbouw en instandhouding van een positief gevoel en eigenwaarde van zijn of haar ouders, en wanneer het kind onvervulde wensen en verlangens van de ouders moet verhullen.oBijv. Een man die onmachtig was wil nu meer macht (over zijn vrouw en kind), vrouw die vroeger faalde in de ogen van haar ouders wil nu met het ‘perfecte’ kind bewijzen dat ze wel wat kan (namelijk opvoeden).↳ Een kind heeft vertrouwen in zijn omgeving en het schenkt deze ook vertrouwen. Door de noodlijdendheid van de ouders wordt dit vertrouwen geschaad Neurotische-/ problematische partnerkeuze= Een keuze die grotendeels gebaseerd is op onvervulde verlangens, onverwerkte conflicten en gebeurtenissen uit het verleden.Gezonde partnerkeuze= Een keuze die gebaseerd is op een (min of meer) verwerkt verleden, op een grotere mate van autonomie, op de mogelijkheid echt een diepte en intieme verbinding aan te kunnen gaan.Beide zijn bij elkaar omdat ze elkaar leuk, lief en aardig vinden, omdat interesses overeenkomen en omdat de aanwezigheid van die ander iets toevoegt aan het toch al prettige leven.Het monsterverbond Neurotische relaties zijn gedoemd om te mislukken Mensen die een ‘monsterverbond’ sluiten (een tegennatuurlijk verbond, dat groei en ontwikkeling tegengaat) zijn psychisch onvolwassen gebleven- in feite zijn het beschadigde kinderen.Het zijn slachtoffers van een onveilige of traumatische jeugd zonder dat zij dat altijd beseffen.Ze kampen zich als drenkelingen aan elkaar vast en gaan samen in een soort draaikolk ten onder.*Wanneer twee beschadigden mensen een relatie aangaan ontstaat er een soort ‘gezamenlijke dans’. Deze gezamenlijke dans versterkt vaak de ongunstige persoonlijkheidsproblemen van beide partners, waardoor ze samen steeds meer ‘uit de maat’ raken.Gedragspatronen in gezinnen

1)Kluwengezinnen:

Gezinnen waarin de verschillende gezinsleden met hun voorkeursgedrag voortdurend te sterk bij elkaar betrokken zijn en waarbij de kinderen in grote mate de behoefte van hun ouders moeten vervullen.oIedereen bemoeid zich met de ander in positieve en negatieve zin en maakt zich zorgen om elkaar.oBuitenstaanders worden meestal geweerd.

1 1 / 3

2)Loszandgezinnen:

Gezinnen waarbij ieder zijn of haar eigen gang gaat en de een niets van de ander weet.oWeinig onderlinge betrokkenheid *Probleemgezinnen zijn meestal te loszand of te kluwenachtig. Kluwenachtig is makkelijker te herstellen omdat men kan leren afstand te nemen van iemand. Bij loszand moet het gezin echt aan elkaar worden geplakt.Oorzaken waarom ouders hun gezinnen niet runnen zoals het zou moeten

1)Ouders die structureel slecht in hun vel zitten:

Zeer prikkelbaar of labiel zijn vanwege allerlei maatschappelijke, persoonlijke en of relationele problemen, waardoor ze de kinderen nauwelijks kunnen verdragen.

2)Ontbreken van opvoedvaardigheden:

Geen idee hebben hoe je met kinderen moet omgaan, omdat ze zelf nooit fatsoenlijk zijn behandeld door hun eigen ouders.

3)Ouders die onverschillig en egocentrisch zijn:

Hebben nauwelijks oog voor hun kind of hebben misschien nooit een kind gewild.oKinderen krijgen niet de positieve aandacht die zij nodig hebben om gezond op te groeien Niemandskinderen= Ze zijn niet van hun ouders, omdat hun ouders niet van hen konden houden; ze zijn niet van zichzelf, omdat zr ook niet van zichzelf kunnen houden; en ze zijn niet van anderen, omdat ze zich vaak niet aan anderen kunnen binden. Vele vinden met of zonder hulp een weg (weer terug) naar Iemandsland, maar sommige verdwalen en verzuipen voorgoed in Niemandsland.Parentificatie= Wanneer kinderen hun ouders moeten ‘dragen’ in plaats van andersom Vormen van parentificatie

1)Doe-het-zelfkind:

Redden zichzelf zo goed en zo kwaad als het kan en proberen ouders ook nog wat te ondersteunen. Ze helpen in het huishouden en ze voeden hun jongere broertjes en zusjes op.Weinig structuur, de sterkste overleven Soms sprake van extreem bandeloos (losgeslagen)gedrag van beide ouders en/of verslaving

[De moderne, sociaal meer geaccepteerde variant: de superdrukke verwende

ouders  overspannen kinderen door meesleep in drukte (drukke crèches, drukke nso etc.]

2)Het geadresseerde kind:

Kinderen die worden geadresseerd om iemand te worden die ze niet zijn, misschien ook niet willen of kunnen zijn, maar die ze van hun ouders moeten zijn. Kinderen zijn voor deze ouders mooie kansen, kansen om alsnog datgene te verwezenlijken wat ze zelf nooit voor elkaar hebben gekregen.Onvervulde wensen en idealen worden in het kind geprojecteerd Weinig belonen en flink straffen kenmerkt hun opvoedstijl

3)Gezelschapsdier:

2 2 / 3

Kinderen die geen pronkstukken hoeven te worden, ze hoeven eigenlijk helemaal niets te worden. Ze hoeven er alleen maar te zijn voor de ouders.Voornamelijk voor de gezelligheid, doorbreken van de stilte en de eenzaamheid Het kind wordt zwak, afhankelijk en klein gehouden, want de ouder kan niet zonder zorgproject.

4)Kopp-kind:

Kinderen die moeten samenleven met een ouder met een psychiatrische aandoening en op zeer jonge leeftijd al veel te volwassen moeten zijn.Ze moeten de ouder ondersteunen, of taken van hen overnemen (omdat de ouder het niet meer kan of durft).Kopp-kinderen= kinderen van ouders met psychiatrische klachten

↳ Niet schadelijk als:

De hulp die ze bieden nooit hun draagkracht te boven gaan en qua tijd en duur beperkt zijn.De ouders erkenning geven voor hun hulp, en de regie en de verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen binnen het gezin blijven houden (of een andere volwassene)

5)Verpleegster:

Kinderen waarbij een ouder niet psychisch ziek is, maar wel lichamelijk niet in orde is.Kinderen komen vaak in de verpleegsterrol terecht.Gezinnen waarin de ouders geen verantwoordelijkheid nemen voor een goed leef-en groeiklimaat, kunnen kinderen ernstig worden belast en beschadigd.

6)Het beschermende kind:

Kinderen die hun eigen ontwikkeling opgeven om hun ouders te sparen. Ze willen hun ouder de onmacht en de schaamte besparen, omdat ze de paniek in de ogen van hun ouders niet kunnen verdragen.Onzekere/zwakke ouders (Niet intelligent of nooit geleerd door te pakken) Kinderen laten bepaalde zaken bijv. het stellen van vragen of het ondernemen van dingen (uitgaan).Ze willen hun ouders niet in verlegenheid brengen en hen niet nog onzekerder maken dan ze al zijn.

7)Bemiddelaar en speelbal:

Kinderen die bij heftige onderlinge strijd tussen ouders worden betrokken. Ze worden ingezet als gesprekspartner, adviseur, bemiddelaar, trooster, enz.Omdat het kind loyaal is aan beide ouders en niet wil kiezen voor een van de twee, komt het klem te zitten.Ouders proberen de liefde van hun kind te kopen (cadeautjes, uitjes) en daarmee hun positie tegenover de andere ouder te versterken.↳ Wanneer een kind structureel moet bemiddelen tussen de ouders, dan komt het kind te weinig aan zichzelf toe en leert het niet dat anderen hun eigen boontjes maar moeten doppen.

8)Bondgenoot:

Kinderen die door één ouder structureel en langdurig worden betrokken bij de echtelijke conflicten. Er is sprake van een coalitievorming.Coalitie= Samenspanning van verschillende partijen tegen een andere partij om zo sterker en machtiger te zijn.Loyaliteit aan beide ouders komt in het geding wanneer een kind in een verbond tegen de andere ouder opgezet wordt.

↳ Gevolgen:

oKind voelt zich als een verrader

• / 3