Stappenplan beginselen

Stappenplan beginselen strafrecht

De 4 formele vragen van artikel 348 Sv:

1)Is de dagvaarding geldig?

Interne eisen: aanduiding feiten, plaats & tijd.

Externe eisen: sprake zijn van een geldige betekening. Verdachte moet op

de hoogte zijn van wat hem ten laste wordt gelegd.Dagvaarding niet geldig, dan einduitspraak art. 349 Sv.2)Is de rechter bevoegd?

Relatieve competentie: zegt waar de verdachte berecht/terecht moet

staan.

Absolute competentie: zegt welk soort rechter het oordeel moet geven

over de zaak.Rechtbank niet bevoegd, dan einduitspraak art. 349 Sv.3)Is het OM ontvankelijk?De OvJ heeft het vervolgingsmonopolie, de OvJ heeft het ‘alleenrecht’ om de verdachte naar de rechtbank te sturen.

Ontvankelijk: heeft de OvJ het recht om de vervolging in te stellen?

Niet-ontvankelijk, dan einduitspraak art. 349 Sv.4)Zijn er redenen voor schorsing van de vervolging?Is er reden tot schorsing, dan einduitspraak 349 Sv.Geen schorsing mogelijk, dan door naar de materiële vragen (art. 350 Sv).

De 4 materiële vragen van artikel 350 Sv:

1)Is het ten laste gelegde feit bewezen?Wordt opgesteld door de OvJ. Bewijsmateriaal is nodig om het feit te bewijzen (getuigen, camerabeelden).Bij een ‘strafuitsluitingsgrond of rechtvaardigingsgrond’ kijken of de verwijtbaarheid of wederrechtelijkheid bestanddelen zijn in de delictsomschrijving. Zo ja, dan neemt de schulduitsluitingsgrond de verwijtbaarheid weg en de rechtvaardigingsgrond de wederrechtelijkheid weg, op dat moment is de tenlastelegging onjuist en is er einduitspraak conform art. 352 lid 1 Sv.-Verwijtbaarheid als bestanddeel kun je herkennen in de wettekst

aan: “te wijten”, “opzettelijk”, “weten”, “redelijkerwijs had

moeten vermoeden”.-Wederrechtelijkheid als bestanddeel kun je herkennen in de

wettekst aan: “wederrechtelijk”.

-Hier kijk je expliciet naar het artikel wat de OvJ ten laste heeft gelegd, dus nog niet naar de TLL zelf. Je kijkt dus of de wederrechtelijkheid en verwijtbaarheid bestanddelen zijn in het wetsartikel.Bij een culpoos delict zijn de wederrechtelijkheid en verwijtbaarheid standaard bestanddelen!Bij mishandeling zit de wederrechtelijkheid ingeblikt, de verwijtbaarheid blijft bij mishandeling alsnog een element.Geen wettelijk bewijs, dan einduitspraak art. 352 lid 1 Sv.2)Is het feit strafbaar?Was het feit wel strafbaar op het moment van uitvoeren? Zo niet, dan einduitspraak art. 352 lid 2 Sv. 1 / 3

Hier moet je nu kijken of alle bestanddelen wel in de tenlastelegging staan die worden opgesomd in het wetsartikel. Zo niet, dan strandt het dus bij vraag 2. Staan de wederrechtelijkheid en verwijtbaarheid wel in de TLL, dan strandt het niet.Als de verwijtbaarheid en wederrechtelijkheid bestanddelen zijn en dus in de DO staan opgenoemd, moeten deze ook benoemd worden in de tenlastelegging, anders alsnog geen wettelijk bewijs en ‘OVAR’.3)Is de verdachte strafbaar?Is er sprake van een ‘schulduitsluitingsgrond’, waar de verdachte zich op kan beroepen (dit is anders dan het feit ‘bestanddelen’). Zo ja, dan einduitspraak art. 352 lid 2 Sv.Is er sprake van een ‘rechtvaardigingsgrond’ waar de verdachte zich op kan beroepen? Zo ja, dan einduitspraak art. 352 lid 2 Sv.4)Welke sanctie dient opgelegd te worden?Veroordeling conform art. 351 Sv, mits alle hier bovenstaande vragen positief zijn beantwoord. 2 / 3

Verschillende gradaties in opzet:

1)Vol/ zuiver opzet = willens en wetens handelen.Nadruk op de ‘wil’.2)Noodzakelijkheids- of zekerheidsbewustzijn (dolus indirectus) = het gaat dat het gevolg niet primair gewild is, maar wel het noodzakelijke gevolg van het handelen. Hier staat het weten voorop. Dader had het moeten weten en nam het gevolg voor lief, hij aanvaard die (wilselement in afgezwakte vorm).3)Waarschijnlijkheidsbewustzijn = het gevolg is niet primair gewild, maar wel het hoogst waarschijnlijke gevolg van het handelen. Het weten staat hier voorop, de dader is niet per se uit op het gevolg, maar neemt die voor lief/ aanvaard die (wilselement in afgezwakte vorm).4)Voorwaardelijk opzet = het bewust aanvaarden van de aanmerkelijke kans (het op de koop toenemen).

a.Aanmerkelijke kans:

= bestaat er een aanmerkelijke kans dat het gevolg intreedt?-Aard van de gedraging en omstandigheden.-Kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten (HIV-I r.o. 3.6).

b.Bewust (willen):

= was de verdachte zich bewust van de aanmerkelijke kans?-Wetenschap van de aanmerkelijke kans.Aanwezig bij de verdachte; Bij hem aanwezig verondersteld (criteriumfiguur).

-Aanwezig worden veroordeeld:

Objectiveren: algemene ervaringsregel (= als iemand niet de volle

wetenschap ervan had, kun je ‘objectiveren’ niet vaststellen en ga je naar ‘normativeren’).

Normativeren: als de gemiddelde mens het weet, dan de verdachte

ook.

c.Aanvaarden (weten):

= heeft de verdachte de aanmerkelijke kans ook aanvaardt?-Enkele wetenschap is onvoldoende.-Verklaring verdachte zelf.-Getuigenverklaring.-Feitelijke omstandigheden (HIV-I r.o. 3.6).Behoudens contra-indicaties.Aard van de gedraging waaronder deze is verricht.Bij opzetdelicten zijn de verwijtbaarheid en wederrechtelijkheid in beginsel elementen, tenzij er sprake is van een variant waaraan je het herkent als bestanddeel (denk aan; art. mishandeling, “aan zijn schuld te wijten”, “wederrechtelijk”).Vormen van opzet zijn: ‘wetende dat’, ‘wist’, ‘wetenschap’ of ‘opzettelijk’ of ‘oogmerk’ (zo kun je opzet herkennen in de delictsomschrijving).

• / 3